İlay H.
@bitigenyorum
Geri Gelen Mektup ♥
864 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Karşılıklı olarak birbirlerini kandırıp, üstelik ne tuhaftır ki, hiçbir yara almadan, sanki bunun farkında değillermiş gibi gerçekten çarpıcı, berrak ışıltılar yayan inançsızlık örnekleriyle dolu insan yaşamı.
Sayfa 21
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendiminkiyle toplumdaki diğer insanların mutluluk anlayışının tamamen farklı olabileceği endişesi, bu endişeyle geçirdiğim geceler, yattığım yerde dönüp durma, kıvranmama, çıldıracak raddeye gelmeme bile neden olmuştu. Acaba mutlu değil miyim?
Sayfa 13
ibrahim, kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.
bilmiyorsun yakmayınca ateş seni
burada yangınlar ne turuncu ne zebercet ne ah u figan
göğ yarıklarından yağmur taşıyor gözlerime
boşluk ve devletle hüzün yetiştiriyorum
ayağımı bir suya takılı halde gülenler beni
bilmiyor oysa
şurama dayanıyorum ibrahim, bütün kemiğimle bıçağa
bir uzağın sırtı gibiyim yakışmıyorum dünyanın hiçbir penceresine.
ben değilim nergislerle beklenen.
değilim morsüsen, çatkapı bir otobüs sevinci.
beni bıçağına ısmarla ibrahim, elinden hiçbir şeyin gelmediğiyim.
yolda belki allah bulurum, yolda belki cehennem
beni üzülmüş bir çocuğun kalbine ısmarla ibrahim
baltanın suçu yok,
sevmek puttan eskidir, bilmiyorsun.
şu belimin kırılmışlığını öldür,
saçlarımın dökülmüşlüğünü, üzülmüşlüğünü ellerimin
beni ayetine sür, beni gazozuna bağışla ibrahim
hem gül hem gürz taşıyorum içimde, bilmiyorsun.
dargınım sabahlarına dünyanın, sokaklarına kızgınım, ağaçlarına küs.
yaşamak da bazen intihardır ibrahim, yaşamak da küfür.
uyanmakla edilen hata iyi şeylerden bahsetmekle devam ediyor
yemyeşil kör oluyorum, yemyeşil kör ediyor burada devlet
beni güzelt, beni horgör, beni parçala
suyla söndürülmüyor yangın
kemiğimi bıçağa, beni Allah'a ısmarla ibrahim.
çok haklı kaybediyorum, bilmiyorsun
Selamlar. Savaşları, Kralları ve Filleri Anlat Ona İsmiyle beni kendine çeken bir kitaptı. Kurgusal anlamda da dikkatimi çekti. ||. Bayazıt dönemine götürüyor kitap bizi. Bayazıt'in köprü yapımını reddeden Leonardo Da Vinci yerini Diğer büyük isim Michelangelo'ya bırakır. Sultan bu sefer de ondan bir köprü yapmasını ister. Papa'ya kızan ve paraya Michelangelo kendini bir geminin içinde İstanbul'a giderken bulur. İstanbul'un görkemi, yaşam tarzı ona çok yabancı gelse de bir yandan da çok etkiler. Ama istediği tek şey görevini yerine getirip gitmektir. Bu tehlikeli yolcuğun sonunu kitabı merakla okumanızı sağlıyor.
Ben çok sevdim mi yoksa yavan mı buldum kitabı bilmiyorum. Anlatımı çok akıcı, cümleler çok etkileyiciydi ama çok bir şey kattığını düşünmüyorum.
