Burcu Aydoğan
@bka_
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
2 yıldır çocuk gelişimi ve ebeveynlik üzerine birçok kitap okudum. Bu kitaplarda çocuğun gelişim basamaklarına göre neyi neden yaptığı ve bu durumlarla ebeveyn olarak nasıl başa çıkmamız gerektiği anlatılıyor. Tüm ebeveynlerin bazen sabrının zorlandığı ve bunun çok normal olduğu söylenerek, biz ebeveynlerin yüreğine su serpiyor bu kitaplar. Ancak işte bu kitap, tüm kuralları bozuyor. Özetle diyor ki; tamam sen anne baba olabilirsin ama hiçbir zaman bir çocuğun etkilendiği kadar etkilenmezsin başına gelenlerlerden, anneliği kutsallaştırıp çocuğa yaşattıklarınızı normalleştiremezsiniz, bir bebeğin seni zorlaması o bebeğin değil; onu dünyaya getirmeye karar veren “sen”in suçundur. Kitap resmen tokat gibi çarpıyor insanın yüzüne. Hem kendi geçmişimizle yüzleşmemize yol açıyor, hem de büyüttüğümüz çocukların geleceği için bir ışık yakıyor insanın zihninde. Uzun süredir bu kadar etkilendiğim bir kitap olmamıştı. Bazı yerlerde anne babalar için çok acımasız davranıldığını düşündüğümden, kutsallaştırmanın yanlış olduğu ebeveyn örneğinin sürekli “anne” üzerinden verilmesinden ve kitapta dikkat çekici derecede çok alıntı yapıldığından dolayı 1 puan kırdım ama kitabın genel bakış açısına puanım 10.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çocuğunuzun saygıyı öğrenmesini istiyorsanız ona “Saygılı ol”, “Büyüklerini say!” diye öğütlemek yerine saygı gösterin. Kendisi saygı görmeyen bir çocuk, bir başkasına saygı göstermeyi nasıl öğrenebilir?
Konusu ve verdiği mesajlar itibariyle çok güzel bir kitap. Ancak bu kadar uzun olmasına gerek var mıydı diye düşünüyorum. Şebnem’in annesi ve babası ile olan ilişkisini, benzer konular etrafında tekrar tekrar okuduk. Serinin son kitabı “Osman” en uzun olanı, umarım onda da aynı şeyi düşünmem.
İlk kitapta Şebnem’e ne oldu diye merak etmiştik, şimdi tüm hayatını okuduk ama sonu yine merakla bitti. Osman’da tüm merakımız giderilecek gibi duruyor :)
