Kim onlar? Tanımıyor olamazsınız. Topraklarınızda şefkatle kötülük tohumları ekenler olmadı mı? Kuyunuzu kazıp üstüne yapma çiçekler dikenler olmadı mı hiç? Onlar işte, maskeliler. Yaralı görünse de hep sağ salim olanlar. Sürekli adaletten bahsederek zalim kalanlar. Simsiyah bir vicdanı bembeyaz giyinerek kapatanlar. İçinizi üfleye üfleye kalbinizi yaralayanlar. Başınızı okşaya okşaya aklınızı alanlar. Olanı yokmuş gibi olmayanı varmış gibi anlatanlar. Yalanlarını zaaflarınızın rengine boyayanlar. Hatırlayın, sırtınızı sıvazlayarak ayağınızı kaydırdılar. Yükselişinizin nöbetini tutup düşüşünüzde ortadan kayboldular. Varlıkta yancı, yoklukta yabancı oldular. Ziyafetinizde yan koltukta, kıyametinizde evlerinde oturdular. Tanıyorsunuz değil mi? Ben de tanıyorum. Can evime kadar girdiler. Odalarıma dağıdılar, iliklerime işlediler. Onlara benzedim bazen. Ayarlarımı bozdular. Karanlık yanlarıma sızdılar. Bir yolunu buldular. Sağ gösterip sol vurdular. Didinip uğraşırlar. Nefesinize karışırlar. Salgın gibi bulaşırlar. Bana artık ulaşamasınlar diye kaçıyorum. Onlarsız bir hayatın hayaline koşuyorum.