zeynep

İnsan yaşama gücünü her zaman elde ettiklerinden bulmaz. Bir düşü büyüten onun uzaklığı değil midir biraz da?
Reklam
Toprak, demirin altında eziliyor veya yavaş yavaş ölüyordu. Çünkü artık ne seviliyor, ne nefret ediliyor, ne de lanetleniyordu.
Ne fazla umutlanıp kuşlar gibi göklere çık, ne de umutlarını yitirip kurtlar gibi yerde sürün.
Bütün dünyaya yabancı idi ama yapayalnız da değildi.
Bindikleri araba için, "Nereye gidiyoruz? "diye soran insanlar, yaşadıkları dünyada aynı soruyu unutmuş görünüyorlar.
Reklam