Zweig'ın okuduğum ikinci kitabı, ama aslında kitabın giriş kısmında yazarın kendisi olmadığı belirtiliyor, bu nedenle Zweig adı altında yayınlanan ikinci kitap diyebilirim.
Açıkçası en başta Olağanüstü Gece'nin gelişini beklerken biraz sıkıldım ama ilerledikçe kitap hızla içine çekti. Bir insanın uzun yıllar hissizce yaşadıktan sonra bu halden kurtuluşu çok iyi anlatılmış. Karakterin gelişimi kitap kısacık olmasına rağmen başarılıydı bence.
Yine de en sevdiğim kitaplardan biri olacağını düşünmüyorum, tekrardan okumayı betimlemeleri ve duygusal gelişimi anlatımı için düşünebilirim. Benim için normal, iyi bir kitaptı.
İyi okumalar.
Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.