"Okuduğum onca şeyden sonra şuna inandım ki gerçekten çok yaygın; insan doğası gurura bilhassa eğilimli; o ya da bu gerçek veya hayali bir özellikten ötürü kendinden memnuniyet duymayan pek az kişi vardır. Gurur ve gösteriş çok farklı şeyler, ama sık sık aynı anlamda kullanılıyorlar. İnsan gösteriş düşkünü olmadan gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimizle ilgili görüşümüze bağlıdır, gösteriş ise bizim hakkımızda başkalarına ne düşündürtmek istediğimize."
Okumaya başlarken kitapla ilgili beklentilerim çok yüksekti, açıkçası büyük ölçüde bu beklentilerimin boşa çıktığını düşünüyorum. Edebi anlamda kitabın güzelliğine diyecek bir şeyim yok ancak öykülerin anlattıkları, karakter çözümlemeleri oldukça iyi olsa da benim açımdan öykülerin sonlarının bu denli havada kalması hoş değildi. Özellikle ilk hikaye olan Körfezde okuması çok zor bir öyküydü. Okuduğuma pişman değilim ancak tekrardan okuyacağımı düşünmüyorum.