Bahçede Eğlence
Katherine MansfieldYazar:
Katherine Mansfield
Çevirmen:
Oya Dalgıç
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 28 dk.
Sayfa Sayısı:
228
Basım Tarihi:
Şubat 2012
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
The Garden Party
ISBN:
9786053604839
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Bahçede Eğlence
269 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2012 · 228 s.
Bahçede Parti
92 okunmaEverest Yayınları · 15 Nisan 2022 · 80 s.
Bahçe Partisi
47 okunmaCan Yayınları · Mart 2012 · 248 s.
Bahçe Partisi
47 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Ekim 2020 · 240 s.
Bahçede Eğlence (Ciltli)
19 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2012 · 240 s.
The Garden Party
29 okunmaAlma Books · · 320 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
15 hikayeden oluşan, sürükleyici bir anlatımı ile okuru alıp başka diyarlara götüren güzel bir kitap. Her bir hikayede ayrı bir heyecan uyandıran bu kitap, bizleri merakla kitaba bağlamayı sağlıyor bile ;)
Bir Duygu ŞöleniEdebiyat
Katherine Mansfield modernist bir öykücüdür. Modernist olmasının verdiği özellikler nedeniyle de öyküleri herkese hitap etmiyor. In medias res, hikâyenin ortadan başlaması, tekniğini kullanması karakteri tanımamızı da güçleştirdiği için okuması, anlaması zor oluyor. Fakat ben Mansfield'in hikâyelerini anlamaktan çok hissettim. Duygu durumlarını ve düşüncelerini çok güzel yansıtmış. Toplumun her kesiminden insan görmemiz de, bence, ne kadar yetenekli bir yazar olduğunu kanıtlıyor. Kaldı ki 
Virginia Woolf bile kendisine hayranmış. Duygu yüklü 15 öykü var bu kitabımızda da. Ben bu 15 öyküyü tek tek inceledim, o yüzden biraz uzun bir inceleme olacak. Sabrınız için şimdiden teşekkür ediyorum, keyfli okumalar.
Körfezde
Sıradan bir aile fertlerinin iç yaşamlarını okuyoruz bu öyküde. Aslında zor olan yeni ve farklı bir dünya yaratmak değil, elbette ki bu da her yiğidin harcı değildir fakat gözümüzün önünde olan, sıradan dediğimiz şeyi anlatabilmek büyük yetenek bence. Bu öykü de böyle. Etrafımızdaki, ailemizdeki insanların, belki kendimizin zaman zaman düşündüğü şeyler çok güzel ifade edilmiş.
Bahçede Eğlence
Dünyanın, ya da insanlığın daha doğru olur, küçük bir sembolüdür bu hikâye. Kendilerinden başka hiçbir şeyi düşünmeden yaşayan insanların şatafatlı hayatlarının yanı sıra onların artıklarıyla idare etmeye çalışan yoksul kesim... Bu, hikâyenin geniş bakış açısıyla baktığımda benim gördüğüm tarafı. Diğer yandan da şöyle düşünüyorum: Hiç normal ilerleyen bir anınızda ya da çok mutlu olduğunuz zaman, herhangi bir ölüm haberiyle karşılaştınız mı? Bu hikâye bu durumu çok güzel yansıtmış bana kalırsa. Peki şunu soralım kendimize, tanımadığımız bir insanın ölümü karşısında kimin tutumu daha doğru? Partiyi durdurmak isteyen Laura'nın mı yoksa devam
Virginia Woolf bile kendisine hayranmış. Duygu yüklü 15 öykü var bu kitabımızda da. Ben bu 15 öyküyü tek tek inceledim, o yüzden biraz uzun bir inceleme olacak. Sabrınız için şimdiden teşekkür ediyorum, keyfli okumalar.
Körfezde
Sıradan bir aile fertlerinin iç yaşamlarını okuyoruz bu öyküde. Aslında zor olan yeni ve farklı bir dünya yaratmak değil, elbette ki bu da her yiğidin harcı değildir fakat gözümüzün önünde olan, sıradan dediğimiz şeyi anlatabilmek büyük yetenek bence. Bu öykü de böyle. Etrafımızdaki, ailemizdeki insanların, belki kendimizin zaman zaman düşündüğü şeyler çok güzel ifade edilmiş.
Bahçede Eğlence
Dünyanın, ya da insanlığın daha doğru olur, küçük bir sembolüdür bu hikâye. Kendilerinden başka hiçbir şeyi düşünmeden yaşayan insanların şatafatlı hayatlarının yanı sıra onların artıklarıyla idare etmeye çalışan yoksul kesim... Bu, hikâyenin geniş bakış açısıyla baktığımda benim gördüğüm tarafı. Diğer yandan da şöyle düşünüyorum: Hiç normal ilerleyen bir anınızda ya da çok mutlu olduğunuz zaman, herhangi bir ölüm haberiyle karşılaştınız mı? Bu hikâye bu durumu çok güzel yansıtmış bana kalırsa. Peki şunu soralım kendimize, tanımadığımız bir insanın ölümü karşısında kimin tutumu daha doğru? Partiyi durdurmak isteyen Laura'nın mı yoksa devam
Hikayeler kesik kesik. Okuyacaklar için pek tavsiye etmiyorum. Insana pek bir şey katan bir kitap degil. Zamanınızı daha iyi hikaye kitapları okuyarak değerlendirmenizi tavsiye ediyorum.
15 kısa hikayeden oluşuyor. Hikâyeler çoğunlukla belirli bir duyguyu hissettirmek amacıyla yazılmış. Giriş ve gelişme kısımları detaylı ve uzun ama sonuç kısmı yok denecek kadar kısa. Hatta sonuçlanmayan hikayeler de var bence. Hikâyelerde karakterler genelde duygusal bir çatışma içerisinde. Ayrıca kitap örtülü bir anlatıma sahip.
Katherine Mansfield’ın ilk defa bir kitabını okudum. “Bahçede Eğlence” kitabı 15 kısa öyküden müteşekkil. Mansfield, kısa öykünün edebi bir tür olarak gelişmesine bu kitabıyla önemli bir katkıda bulunur. Ayrıntıları kullanışı ve yazım tekniği Çehov’u anımsatır. Hayattayken daha çok özel yaşamıyla konuşulan ve verem sebebiyle 35 yaşında hayatını kaybeden Mansfield, yazar olarak ününü ölümünden sonra kazanır. Okuduğum baskıda çok fazla yazım hatası mevcut. Bu kitabın editöryal anlamda yeniden incelenmesi gerekiyor.
Bahçede Eğlence, Katherine Mansfield’ in 1922 yılında yayınlanan hikaye kitabıdır. Kitapta, on beş adet kısa hikaye bulunmaktadır.
Yazarın anlatımına alışmakta biraz zorlandım. Yazar hikayelerin geçtiği yerleri çok ayrıntılı işliyor. Kişilerin duygu ve düşüncelerini çok ayrıntılı işliyor. Bu kadar ayrıntının içinde konuların bir kısmını hızlı geçiyor. Ya da okurken bana öyle geldi. Sanki çok ayrıntılı anlatımdan, sade anlatıma, sonra da kestirme anlatıma geçmek gibi oluyor. Hikayeler de kopukluk oluyor, hikayelere adapte olamadım.
Kitaptaki bazı hikayelerde ise iyice sıkıldım. Hatta kitabı yarım bırakmayı bile düşündüm. Sonuçta;
Okudum mu? Okudum.
Bitirdim mi? Bitirdim.
Elinizin altında başka bir kitap yoksa okuyabilirsiniz.
15 kısa hikayeden oluşuyor kitap. Her hikaye ayrı bir ruhsal çatışmayı yansıtıyor. Giriş ve gelişme bölümünde detaylara girerken sonuç bölümüne geldiğinde bir anda bitiriyor. Bu yönüyle anlatımı biraz kopuk geldi bana. Hikayelerin sonu genelde hüzünlü. Ayrıca yazar Çehov'dan etkilenmiş ve bu da hikayelerine yansımış.
Okumaya başlarken kitapla ilgili beklentilerim çok yüksekti, açıkçası büyük ölçüde bu beklentilerimin boşa çıktığını düşünüyorum. Edebi anlamda kitabın güzelliğine diyecek bir şeyim yok ancak öykülerin anlattıkları, karakter çözümlemeleri oldukça iyi olsa da benim açımdan öykülerin sonlarının bu denli havada kalması hoş değildi. Özellikle ilk hikaye olan Körfezde okuması çok zor bir öyküydü. Okuduğuma pişman değilim ancak tekrardan okuyacağımı düşünmüyorum.
Katherine Mansfield ile tanıştığım kitap oldu. Normalde toplama öykü kitaplarını çok severim özellikle yeni bir yazarla tanışacaksam fakat bu kitap bitmedi. Bir ara asla bitiremeyeceğim zannettim, bazı öyküleri ilk sayfasından sonra atlamak istedim ama bitirdim. Dili ağır demek istemiyorum çünkü dilinin ağır olduğunu düşünmüyorum, çevirisi mi sıkıntı bilemiyorum orijinal eserine bakmak gerek ama beğenemedim. 15 tane öyküsünden bir tanesini bile sevemedim. Bir daha okumak isteyeceğim bir yazar olamadı, yollarımız bu kitapta ayrılıyor maalesef. Öykülerin konuları belki güzeldi bilmiyorum ama her öyküsünde bir sıkıcılık vardı. Sıkıcı bir anlatım, sıkıcı bir olay hiç heyecan yok, karakterleri algılayamadığım garip bir kitaptı. Maalesef önermeyeceğim bir kitap.
Bu kitabı daha sonra bitirme kararı aldım. 1000kitapda göreceğiniz gibi kitap okumayı çok uzun süre bırakmıştım. Geri dönmek için sürükleyici bir kitap arıyordum. Ne yazık ki bu kitap o sürükleyici kitaplardan biri değildi. Biraz okuduktan sonra sıkılmaya ve devam edememeye başladım. Belki bu kitabı bir kaç ay sonra tekrardan kitaplıkta alıp okuyacağım. Bu kitabı yarım bırakmak istemiyorum bunun için tekrar okumak için sabırsızlanıyorum¿¡
Yazar Hakkında
Katherine MansfieldYazar · 22 kitap
Katherine Mansfield, 1888'de Yeni Zelanda'nın Wellington kentinde doğdu. Yazar olmak amacıyla 19 yaşında Yeni Zelanda'dan ayrılarak İngiltere'ye yerleşti. İlk düş kırıklıklarını, karamsar öykülerinin yer aldığı In a German Pension (1911, Bir Alman Pansiyonunda) adlı kitabında dile getirdi. Yeni Zelanda'daki aile anılarıyla çok güzel çağrışımlar içeren bir dizi öyküyü Prelude (Başlangıç) adıyla 1918'de yayınladı. Bunları ve öteki öykülerini bir araya getiren Bliss (1920, Mutluluk) ününü pekiştirdi. 1922'de yayınlanan The Garden Party (Garden Parti) adlı kitabıyla yeteneğinin doruğuna ulaştı. Yaşamının son beş yılında veremle mücadele ettikten sonra 1923'te Fransa'nın Fontainebleau kentinde öldü. Son öyküleri ölümünden sonra The Dove's Nest (1923, Kumru Yuvası) ve Something Childish (1924, Çocukça Bir Şey) başlıklı kitaplarda toplandı.Şiirsel öğelerle süslü farklı bir düzyazı üslubu geliştiren Mansfield, psikolojik çatışmalar üzerinde odaklanan, incelikle işlenmiş öyküleriyle kısa öykünün bir edebiyat türü olarak gelişmesine önemli katkıda bulundu.
