Bahçe Partisi
Katherine MansfieldYazar:
Katherine Mansfield
Çevirmen:
Şadan Karadeniz
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Mart 2012
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
The Garden Party
ISBN:
9789750714399
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Bahçede Eğlence
268 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2012 · 228 s.
Bahçede Parti
92 okunmaEverest Yayınları · 15 Nisan 2022 · 80 s.
Bahçe Partisi
47 okunmaCan Yayınları · Mart 2012 · 248 s.
Bahçe Partisi
47 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Ekim 2020 · 240 s.
Bahçede Eğlence (Ciltli)
19 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2012 · 240 s.
The Garden Party
29 okunmaAlma Books · · 320 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ne Yani, Siz Hala Katherine Mansfield Okumadınız mı?Edebiyat
Mansfield'in "Bahçe Partisi" isimli on beş öyküden oluşan kitabı okuduğum en güzel öykü kitaplarından biridir. Bunun en temel nedeni edebiyatta ve öyküde klasik tarzı benimsemiş olmamla ve özel nedeni ise Mansfield'in çok sevdiğim Çehov tarzı öykünün en önemli temsilcilerinden birisi olmasıyla fazlasıyla ilgilidir.
Günümüz öykülerinin ve yazarların öykü anlayışları fazlasıyla bireysel olduğu gibi hazzı, hayâl kırıklıklarını ve kendi yaşamlarını öne çıkararak öykülerini inşa etmekte pek mahirler. Tabii bu yaklaşımın görmezden gelinmeyecek avantajları vardır bunu küçümsemiyorum ama salt kişisel deneyime, onun yaşamına odaklanan öykü tarzını çok garip karşıladığımı belirtmeliyim. Öykü, anlatıcının salt kendini değil toplumun her kesiminden her tabakasından insanları anlatarak ancak ve ancak gerçek anlamda "edebî" bir değer kazanabilir diye düşünüyorum. Aksi takdirde kişisel bir şey olmaktan öteye gidemez.
Mansfield'in öykü anlayışı izinden gittiği Çehov gibi sıkı gözleme dayanır. Her kesimden insanların dramlarını, trajedilerini yansıtmaya çalışır. Çehov'dan en önemli farkı ise çoğunlukla karamsar öyküler yazmasıdır. Çehov komik durumları da yansıtırdı. Mansfield hayâl kırıklıklarını, aradığını bulamama hâllerini ve bilhassa insanî değerleri ve duyguları çok çarpıcı biçimde yansıtmıştır. Bahçe Partisi öyküsünde yakın mahallede bir ölüm olduğu için partinin yapılmaması gerektiğini söyleyen ve "aşağı sınıftan" insanların ölü evini ziyaret karakterin bu duygusu Mansfield'in karakterlerinin tipik bir hâlidir.
Mansfield'in "Bahçe Partisi" kitabının on beş öyküden oluştuğunu belirtmiştik. Öykülere yakından bakıldığında, Koyda, Bahçe Partisi, Ölü Albayın Kızları, Bay ve Bayan Kumru, Parker Ana'nın Yaşamı, Yeni Moda Evlilik, Yolculuk, Müzik Dersi, Yabancı, İdeal Bir Aile adlı
Yeni Zelanda Edebiyatı
Katherine Mansfield in zekasına hayrandir Bertnard Russel ve Virginia Wolf "Bir kedi gibi. Yabanıl, ağır ve daima yalniz, kendi kendini koruyan. Kendine dönük, kendisi için yaşayan, sanatına odaklanmış, neredeyse fanatık, garip bir insan göründü bana " demiş ayrica kıskandığı tek yazar olmuştur.
Bana göre ise
Öykülerinde ki duyguyu sürece yayıp, vermeye çalıştığını ritüelmiscesine anlatarak yazan bir yazar. On beş öyküden oluşan kitabin herkese hitap edeceğini düşünmüyorum....
#cevizyorumluyor #bahçepartisi #thegardebpartyandotherstories
Mansfield'dan sadece #fransızcabilmiyorum isimli kitabı okunuş ve çok sıkılmıştım. Bu kitap da yine hikayelerden oluşuyor. Kitap içerisinde 15 hikaye var. Hikayeler oldukça acayip diyebilirim yani yazarın çoğu zaman ne anlatmak istediğini anlamadım. Farklı insanların hayatından günlük kesitler. Ancak bu insanların farklılıkları edebi ya da öğretici unsur taşımıyor. Sadece rastgele etrafta kim varsa o anki düşünceleri aktarılıyor. Ancak ingiliz kırsalında geçen öyküler özellikle betimlemelerle sanki oradaymışsınız hissi yaratıyor. İlk üç hikaye güzel sonra hikayeler ve anlatım omkadar sıkıcı ki. Yarım vıraktım vaktim yok böyle bir anlamsızlığa. Yazılar hasta birinin sayıklaması gibi.
Bahçe PartisiEdebiyat
Katherine Mansfield’in 35 yıl süren kısacık yaşamında yazdığı öykülerden oluşan bu kitabın biraz ağır gittiğini söyleyebilirim. Aslında dili yalın ve sade fakat tam Klasik öykülerden farklı olarak duyarlığı ve naifliği içeriyor, bu bakımdan çağdaşı Çehov’dan bir parça ayrıldığını düşünüyorum. Öykülerin içindeki “Ölü Albay’ın Kızları” ve “Bahçe Partisi”, yazarın en tanınan ve onu üne kavuşturan öyküleri olmuş. Çehov benzeri bir biçemi var fakat daha ince ve hassas. Zor okunduğunu yazmıştım , fakat okumak gerektiğini düşünüyorum. Beni en çok etkileyen öykü “Bahçe Partisi” oldu, toplumsal statü v farklılıkları, kadının toplumdaki yeri gibi konuları cesurca dile getirdiğini gözlemledim. Sonuç olarak yazar, değindiği konuları titizlikle ele almış ve farkındalık yaratmayı başarmış.
Katherine Mansfield ı severim ancak 
Bahçede Eğlence (Ciltli) yi pek sevemedim. İçinde güzel hikâyeler yok değil ama bütünü beğenemedim. Yazarın tarzından olsa gerek çok betimleme yapmış ve ara cümlelerle iyice boğulmuş hikâyeler. Tasvir sevmem olay okuyucusuyum derseniz çok sıkılırsınız.
Kimisi betimlemeleri güçlü ve duygu yoğunluklu bulsa da bence daha can alıcı olabilirdi. Tabii Çehovvari (detaylı anlatım) olduğu için de pek bir yorum yapılamıyor. Yine de beğendiğim birkaç hikâyeyi söylemek isterim: Bahçede Eğlence, Ölü Albayın Kızları, Parker Ananın Hayatı, Şarkı Dersi; bence anlatımı, duygusu ve iletisel yanı güçlü olarak en iyileriydi.
Yazarın imajıyla beraber, öykü türünde yazıldığını bilerek; açıkça sonuca varmasını beklemeden, düşünsel boşluklara hazır olarak okuma yapmanızı tavsiye ederim.
15 hikayeden oluşan, sürükleyici bir anlatımı ile okuru alıp başka diyarlara götüren güzel bir kitap. Her bir hikayede ayrı bir heyecan uyandıran bu kitap, bizleri merakla kitaba bağlamayı sağlıyor bile ;)
Bir Duygu ŞöleniEdebiyat
Katherine Mansfield modernist bir öykücüdür. Modernist olmasının verdiği özellikler nedeniyle de öyküleri herkese hitap etmiyor. In medias res, hikâyenin ortadan başlaması, tekniğini kullanması karakteri tanımamızı da güçleştirdiği için okuması, anlaması zor oluyor. Fakat ben Mansfield'in hikâyelerini anlamaktan çok hissettim. Duygu durumlarını ve düşüncelerini çok güzel yansıtmış. Toplumun her kesiminden insan görmemiz de, bence, ne kadar yetenekli bir yazar olduğunu kanıtlıyor. Kaldı ki 
Virginia Woolf bile kendisine hayranmış. Duygu yüklü 15 öykü var bu kitabımızda da. Ben bu 15 öyküyü tek tek inceledim, o yüzden biraz uzun bir inceleme olacak. Sabrınız için şimdiden teşekkür ediyorum, keyfli okumalar.
Körfezde
Sıradan bir aile fertlerinin iç yaşamlarını okuyoruz bu öyküde. Aslında zor olan yeni ve farklı bir dünya yaratmak değil, elbette ki bu da her yiğidin harcı değildir fakat gözümüzün önünde olan, sıradan dediğimiz şeyi anlatabilmek büyük yetenek bence. Bu öykü de böyle. Etrafımızdaki, ailemizdeki insanların, belki kendimizin zaman zaman düşündüğü şeyler çok güzel ifade edilmiş.
Bahçede Eğlence
Dünyanın, ya da insanlığın daha doğru olur, küçük bir sembolüdür bu hikâye. Kendilerinden başka hiçbir şeyi düşünmeden yaşayan insanların şatafatlı hayatlarının yanı sıra onların artıklarıyla idare etmeye çalışan yoksul kesim... Bu, hikâyenin geniş bakış açısıyla baktığımda benim gördüğüm tarafı. Diğer yandan da şöyle düşünüyorum: Hiç normal ilerleyen bir anınızda ya da çok mutlu olduğunuz zaman, herhangi bir ölüm haberiyle karşılaştınız mı? Bu hikâye bu durumu çok güzel yansıtmış bana kalırsa. Peki şunu soralım kendimize, tanımadığımız bir insanın ölümü karşısında kimin tutumu daha doğru? Partiyi durdurmak isteyen Laura'nın mı yoksa devam
Virginia Woolf bile kendisine hayranmış. Duygu yüklü 15 öykü var bu kitabımızda da. Ben bu 15 öyküyü tek tek inceledim, o yüzden biraz uzun bir inceleme olacak. Sabrınız için şimdiden teşekkür ediyorum, keyfli okumalar.
Körfezde
Sıradan bir aile fertlerinin iç yaşamlarını okuyoruz bu öyküde. Aslında zor olan yeni ve farklı bir dünya yaratmak değil, elbette ki bu da her yiğidin harcı değildir fakat gözümüzün önünde olan, sıradan dediğimiz şeyi anlatabilmek büyük yetenek bence. Bu öykü de böyle. Etrafımızdaki, ailemizdeki insanların, belki kendimizin zaman zaman düşündüğü şeyler çok güzel ifade edilmiş.
Bahçede Eğlence
Dünyanın, ya da insanlığın daha doğru olur, küçük bir sembolüdür bu hikâye. Kendilerinden başka hiçbir şeyi düşünmeden yaşayan insanların şatafatlı hayatlarının yanı sıra onların artıklarıyla idare etmeye çalışan yoksul kesim... Bu, hikâyenin geniş bakış açısıyla baktığımda benim gördüğüm tarafı. Diğer yandan da şöyle düşünüyorum: Hiç normal ilerleyen bir anınızda ya da çok mutlu olduğunuz zaman, herhangi bir ölüm haberiyle karşılaştınız mı? Bu hikâye bu durumu çok güzel yansıtmış bana kalırsa. Peki şunu soralım kendimize, tanımadığımız bir insanın ölümü karşısında kimin tutumu daha doğru? Partiyi durdurmak isteyen Laura'nın mı yoksa devam
Hikayeler kesik kesik. Okuyacaklar için pek tavsiye etmiyorum. Insana pek bir şey katan bir kitap degil. Zamanınızı daha iyi hikaye kitapları okuyarak değerlendirmenizi tavsiye ediyorum.
15 kısa hikayeden oluşuyor. Hikâyeler çoğunlukla belirli bir duyguyu hissettirmek amacıyla yazılmış. Giriş ve gelişme kısımları detaylı ve uzun ama sonuç kısmı yok denecek kadar kısa. Hatta sonuçlanmayan hikayeler de var bence. Hikâyelerde karakterler genelde duygusal bir çatışma içerisinde. Ayrıca kitap örtülü bir anlatıma sahip.
Katherine Mansfield’ın ilk defa bir kitabını okudum. “Bahçede Eğlence” kitabı 15 kısa öyküden müteşekkil. Mansfield, kısa öykünün edebi bir tür olarak gelişmesine bu kitabıyla önemli bir katkıda bulunur. Ayrıntıları kullanışı ve yazım tekniği Çehov’u anımsatır. Hayattayken daha çok özel yaşamıyla konuşulan ve verem sebebiyle 35 yaşında hayatını kaybeden Mansfield, yazar olarak ününü ölümünden sonra kazanır. Okuduğum baskıda çok fazla yazım hatası mevcut. Bu kitabın editöryal anlamda yeniden incelenmesi gerekiyor.
Yazar Hakkında
Katherine MansfieldYazar · 22 kitap
Katherine Mansfield, 1888'de Yeni Zelanda'nın Wellington kentinde doğdu. Yazar olmak amacıyla 19 yaşında Yeni Zelanda'dan ayrılarak İngiltere'ye yerleşti. İlk düş kırıklıklarını, karamsar öykülerinin yer aldığı In a German Pension (1911, Bir Alman Pansiyonunda) adlı kitabında dile getirdi. Yeni Zelanda'daki aile anılarıyla çok güzel çağrışımlar içeren bir dizi öyküyü Prelude (Başlangıç) adıyla 1918'de yayınladı. Bunları ve öteki öykülerini bir araya getiren Bliss (1920, Mutluluk) ününü pekiştirdi. 1922'de yayınlanan The Garden Party (Garden Parti) adlı kitabıyla yeteneğinin doruğuna ulaştı. Yaşamının son beş yılında veremle mücadele ettikten sonra 1923'te Fransa'nın Fontainebleau kentinde öldü. Son öyküleri ölümünden sonra The Dove's Nest (1923, Kumru Yuvası) ve Something Childish (1924, Çocukça Bir Şey) başlıklı kitaplarda toplandı.Şiirsel öğelerle süslü farklı bir düzyazı üslubu geliştiren Mansfield, psikolojik çatışmalar üzerinde odaklanan, incelikle işlenmiş öyküleriyle kısa öykünün bir edebiyat türü olarak gelişmesine önemli katkıda bulundu.
