Gücümü güçsüzlüğümden aldığımı anlamadılar. Yalnız kalmamam için nöbet tuttular. Sigara tuttular. Çakmak aramama izin vermeden ateş uzattılar. Ben üfledikçe dumanı, sis oldular. Kafanı toplayana kadar izinlisin, dediler. Ama uzun süre yalnız kalmamalıydım. Hayat devam ediyordu. Bunu ben söylemedim, buna da onlar karar verdiler.
Önümde geleceğim -ayçiçeği tarlalarıyla süslü harika bir yol-, ardımda geçmişim -ailem, iş arkadaşlarım, çocukluk anılarım, bilinen şeyler işte-. Kertenkelenin başı ile kuyruğu.
Peki kuyruk da kendine yeni bir vücut, yeni bir baş oluşturabiliyor mu?