Artık çalışmayan kereste fabrikasını düşünüyorum ve yine de hala para kazanan hissedarları, gülümseyen Jandarmayı, içen rahibi, yaşamamaları gereken zencileri, yaşayamayan ev işçilerini, milli eğitimi ve yetersiz beslenen çocukları. Ve balıkları düşünüyorum.
Hepimiz savaş alanında duruyoruz. Ama cephe nerede?
Gece rüzgarı esiyor, çavuş horluyor. Şu kahverengi-kırmızı leke nedir? Kan mı?
Sayfa 26
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hanımefendiler ve beyefendiler, barışı sevmiyorum!
Hepimize ölüm diliyorum! Ama kolay olanını değil, aksine daha zor bir ölümü... İşkenceyi yeniden getirmeli, evet: İşkence! İşkence altında suç itiraflarının sayısı yetmez, çünkü insan kötüdür!
Sayfa 15
İşte karşımda oturuyorlar. Benden nefret ediyorlar. Beni mahvetmek istiyorlar, varlığımı ve her şeyi ve bunların hepsi sırf bir zencinin de insan olduğunu kaldıramadıkları için. Siz insan değilsiniz, hayır!
Sayfa 12
"bildiğim kadarıyla bizde yönetimin başında fakir plebler bulunmuyor, sadece ve sadece paradır yöneten."
Sayfa 10
Hepimiz, insanlığın yüksek seviyelerini arzulayan bizler, bir şeyi unuttuk: Zamanı!
Sayfa 10