İnsan pek çok zaman, sonu fark ediyor, ta en başından görüyor insan, yine de yaşamak istiyor, ille yaşamak ve yaşarken kaderi tersine çevirecek bir fırsat yaratabileceğini inanmak istiyor. İnsan, aklının ve duygularının ötesinde bir benlikle görüyor hayatı, her şeyi aklından da duygudan da önce gören bir benlikle.
Reklam
Kopuşu, başlaması uzun zamandır umut edilen sevinçli ayaklanma anını tasvir etmesi; bazen açıkça ilan edilen, bazen inkar edilen bir arzunun, iktidarı sonunda yerle bir olmuş, tahrip edilmiş ve parçalanmış halde görme arzusunun -ve egemenlik yapılarımızın yerine sonunda ve ebediyete dek - yalnızca ölüler için olsa da - ütopyanın geçmiş olduğunu görmenin doygunluğu.
Ben insanım; bütün etimle insan
Ve bütün sade ve kibirli ruhumla insan,
Ana rahmindeki ılık gecemden
Bedenimin toza dönüşeceği zamana kadar
Bizim lekelerimizle kemik, etimizle et bu dünya
Uyuşamadığımız bir insanın düşüncesi bize hep yanlış görünür.
Istırabın sevgiden doğabileceğini hiç düşünmemiştim.
Reklam