betül meryem
@bmcevher
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"En etkili tedavi korunmadır." Afişi ilk gördüğümde burada Musa için hiçbir geleceğin olmadığını anladım; bu odaya ve sonraları da başka hastanelerin başka odalarına yıllarca boşu boşuna gidip gelecektik. Ona bir hata olarak bakan ve acıyan dünyanın içinde bu hastane odasından başlayarak ve herhangi bir başka yerde de bizim derdimizin devası yoktu. Olmayacaktı. Anneyle baba korunmadığı için Musa gecikmeli de olsa doğmayı başarmış, yani mümkün bütün tedavileri ıskalamıştı. Sağlığımızı korumaya ve bizi iyileştirmeye çalışan dünyanın dili sapkın bir dildi, "en etkili tedavi korunmadır." Öyle mi? En güzel bir hayat da hiç doğmamış olmaktır o zaman, o afişte tasvir edilen tek şey halledemediği meseleleri sıfırla çarpan insanın zavallılığıydı.
Yeniden onlarla birlikte yaşayabilirim, ama seninle, sizinle, Fransızlarla bütün yaşadıklarımı törenle vatan sunağının üzerine yığıp ateşe vermem koşuluyla. Yurtdışında geçirdiğim yirmi yıllık hayatım, kutsal bir törenle dumana dönüşecek. Ve kadınlar, havaya kaldırdıkları bira kupalarıyla ateşin etrafında benimle birlikte dans edip şarkılar söyleyecekler. Bağışlanmamızın bedeli bu. Kabul görmemin. Onlardan biri olmamın.
Önce, gurbette yaşadıklarına karşı tam bir ilgisizlikle ondan yirmi yıllık hayatını koparıp attılar. Şimdi de bu sorgulamayla eski geçmişiyle yeni hayatını dikip birleştirmeye çalışıyorlar. Sanki kolunun ele kadar dirsekten aşağısını kesip elini doğrudan dirseğe bağlar gibiler; sanki baldırlarını kesip ayaklarını dizleriyle birleştirir gibi.