"Okudum az önce bitirdim kitabı çocuk. Hikayen güzeldi, balık oldun mu bilmiyorum. Umarım olmuşsundur."
Dediğim gibi kitap az önce bitti.Biraz hüzünlüydü.İşte Cengiz Aytmatov kaleminin hüznü hikayede fazlasıyla hissettiriyor kendini. Toprak Ana'daki gibi yalın ve eksiltmeden anlatıyor acıyı Cengiz Aytmatov. Merak ettim hayatını araştırdım neden çocukların hikayesi bu kadar acıklı diye. Babasız büyümüş, daha doğrusu çok kısa süre görmüş. Cengiz Aytmatov'un kalemi bu kötü hayat hikayesinde demlenmeseydi bu bir o kadar güzel ama çarpıcı sözcükleri yazar mıydı? Bilmiyorum.
Kitap etrafta dağ, orman, nehir ve gölden başka birşey olmayan bir avuç insanın hikayesini anlatıyor. Ana karakter anne babasından ayrı, arkadaşı olmayan hayal gücü oldukça geniş bir çocuk. Kitapta çocuğun adı hiç kullanılmıyor. Bir söyleşide Cengiz Aytmatov kitaptaki gibi ana babasından ayrı çocuklar için özel bir isim kullanmadım demiş. Güzel olmuş. Çocuğun iyi kalpli bir dedesi var ama açıkça yazar haykırıyor ki, iyi olmak tek başına yetmez ses çıkarmak bazen içinde olmasa da kötü gözükmek gerek yoksa insana değer vermiyorlar. Kötülük, saf iyiliğin karşısında gitgide azgınlaşıyor. Onu yola getirmek için biraz güç gerekiyor. Akıcı güzel bir kitaptı özetle.