Sahip olmadığımız şeylere bakarken, “Benim olsaydı nasıl olurdu?” diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: “Bunu kaybetsem ne olurdu?”
Hiçbir ani durum karşısında büyük coşkuya da büyük kedere de izin vermemek: çünkü şeylerin değişebilirliği durumu her an tümüyle yeniden şekillendirilebilir. Buna karşılık mevcut ânın tadını hep olabildiğince neşeyle çıkarmak: Bu hayat bilgeliğidir.