"Böyle izbe, karanlık bir yer, şu denizin ortasına çıkıyor. Akla hayale sığmayan bir şey..."
Elalarını, yeşillerime çevirdi. "Benim karanlığım da böyle işte, sonu sana çıkıyor."
Parmaklarımın altındaki teni sıcaktı,çok sıcak...Hızla inip kalkan göğsüne bakabildiğimde öylece kaldım.İri parmaklarımın altında,pürüzsüz teninde bir yazı vardı.Parmaklarımı oynatıp yazıyı ortaya çıkardım.
"Romeo"
Birkaç saniye donup kalmışken,onun tatlı sesi eritti beni."İnsan,yarası yarasına denk geleni severmiş"
Gülümseyerek fısıldadıktan sonra,kendi parmakları da benim göğsümdeki Juliet'e dokundu tekrar."Ben sana aitim Romeo.Ve sen neredeysen,benim evim orası.İster Verona,ister Brezilya hiç fark etmez.Yeter ki seninle olayım."