zehra
@bookandeverythingg
Bir sevgiliyi titreyerek beklemiş herkes bilir, insan onun geldiğini kör olsan gene anlar. Rüzgârın soluğundan, havaya dağılan ıtırdan, yere düşen gölgelerin uzayışından bilir, görür, işitir. Ama ben gözlerimle gördüğüm halde karşımdakinin olup olmadığından bile emin olamadım
Reklam
Anlıyordum aslında. Unutmaya en çok ihtiyaç duyduğumuz şey yalnızlığımızdır, elbette bunu da biliyorsunuz.
Ah insan kısmı böyledir. Bilhassa genç kısmı böyledir. İnsan başkalarının yaşadığı tecrübelere güvenemez, güvenmek için ise hazır denenmiş olanları bizzat denemek ister ve halbuki bu tecrübeden, pişmanlıktan başka bir şey hâsıl olmaz. 
Şimdi kalbim bir o yana bir bu yana dönüyor; çünkü yıllar sonra anıtlarımı görecek olan insanların yaptıklarım hakkında ne söyleyeceğini düşünüyorum. 
Reklam