...kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.
Nasıl da fırıldak gibiyiz! Artık insanların içine karışmadan kendi başıma yaşamaya karar verip sonunda zaten istesem de başka türlü olamayacak böyle bir yer bulduğum için talihime şükreden ben, ortalık kararıncaya kadar kara kara düşünüp yalnızlıkla pençeleştikten sonra yine dayanamayıp yelkenleri suya indirdim.