Nasıl da fırıldak gibiyiz! Artık insanların içine karışmadan kendi başıma yaşamaya karar verip sonunda zaten istesem de başka türlü olamayacak böyle bir yer bulduğum için talihime şükreden ben, ortalık kararıncaya kadar kara kara düşünüp yalnızlıkla pençeleştikten sonra yine dayanamayıp yelkenleri suya indirdim.
Her insanın bir başkası için sonsuz bir muamma oluşu, üzerinde düşünülmesi gereken muazzam bir hakikattir. Gecenin bir yarısı büyük bir şehre girdiğimde, karanlıkta kümelenmiş evlerin her birinin kendine ait sırlar barındırdığını, bu evlerin her bir odasının bir sırrı olduğunu düşünürüm; orada çarpan yüzlerce, binlerce yüreğin her biri, en yakınındaki için bile bir muammadır!