Nur
@bookmarkerr
Okudukça çoğalıyorum!
Bazen böyle anları olurdu, elinde değildi, sebepsiz korkular düşerdi içine.
Reklam
İnsanın, yalnızca içine doğduğu dünyaya değil, kendine alışması için de bir süre gerekiyordu.
…Meğer önce yarını unutmak gerekiyormuş… Her doğanın yeni bir güneş olduğuna inanacak kadar unutmak, her güneşi ilk ve son kez gördüğüne emin olacak kadar unutmak. “Bugünkü biraz daha geniş sanki!” ya da “Dünkü güneş daha ovaldi, değil mi ?”diyecek kadar unutmak… Her günü ilk kez yaşıyormuş gibi hissedecek kadar unutmak gerekiyormuş…
Eğer savaştan sağ çıkılsa bile açlıktan ölünen bir cehennem varsa bu dünyada, elbet bir cennet de vardır. Ama yanılıyorlardı.