s

s
@bookswithselly
insan vaktini ne kadar çok oralarda, geçmiş ya da gelecekte geçirirse; o kadar yok, o kadar yaşamıyor, o kadar boşlukta yuvarlanıyor.
Sayfa 148·Kitabı okuyor
Alıntı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
bedenlerin yan yana olmasıyla değil ki beraberlik. ya da yanımızda kimse yokken yalnız değiliz ki.
Sayfa 121·Kitabı okuyor
Alıntı
kendimi bildim bileli benimle büyüyen bu eksiklik hali.
artık hiçbir şeyden nefret etmiyordum. bunun adı aşk olmalıydı.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Alıntı
bedenim tam olarak bana ait değil ama yine de bir şeylerin parçası.