Billurə
@booktopia
Bana yine çok özlediğim Serenad besteni çalacaksın.
10 Eylül
214 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İlyas Əfəndiyev qələmindən ikinci əsər oldu oxuduğum. İki əsərlə müqayisədə ilk oxuduğum əsəri daha çox sevmişdim. Körpüsalanlar əsəri Adil və Səriyyənin iş həyatında baş verən hadisələrdən bəhs olunur. Səriyyə obrazını çox da sevmədim, həmçinin Adil obrazı + Qərib obrazını. Səriyyə evli olmasına baxmayaraq yenə digər iş yoldaşları ilə çox səmimi münasibəti, onlarla ova getməsi, şərab içməsi, Qəribə qarşı olan münasibəti və.s bu kimi hərəkətlərinə haqq qazandıra bilmədim. Adil obrazının da müəyyən fikirlərini sevməmişdim, hansı ki, düşünürdü ki, ailədə əsas kişinin sözü keçməlidir, kişinin vəzifəsi qadının vəzifəsindən üstün olmalıdır və.s fikirləri ilə razılaşmadım. Halbuki, ailədə ilk növbədə qarşılıqlı sevgi, hörmət olsa, bu məsələlərdən danışmağa dəyməz. Ancaq buna baxmayaq Adilin səbrli davranışını alqışladım. Digər obrazımız olan Qərib obrazını da sevə bilmədim. Əsərdə ilk dəfə Səriyyə ilə qarşılaşan zaman ona gülümsəməsi, Səriyyənin həmin günü unutmaması və.s kimi hərəkətlər. Məncə, o artıq hiss eləmişdi ki, Səriyyənin ona qarşı müəyyən hisləri var, ancaq buna baxmayaraq Qəribin də ona qarşı hislərini görə bilmək olardı + Səriyyənin evli olmasını bilirdi.
Körpüsalanlar əsərinin adı da simvoldur. Burada körpü insanlar arasında yeni münasibətlərin qurulmasını əks etdirirdi. Bu körpü bəzi insanları bir-birinə yaxınlaşdırdı, bəzilərini isə əksinə uzaqlaşdırdı. Ümumi götürsək,günümüzə xitab edən fikirləri özündə cəmləşdirdiyinə görə əsər xoşuma gəldi.
Reklam
Bəzən təsadüfən verilən bir sual ötən xatirələri göz önünə gətirir. Dərvişə verilən sual bu olur. " Gərək ki,dərvişlər evlənmirlər?" Bundan sonra dərviş öz faciəli həyat hekayəsini danışmağa başlayır. Bunları danışdıqca bütün həyatı göz önünə gəlir və olanları yenidən yaşayırdı. Müəllif əsərdə müxtəlif aktual məsələlərə toxunmuşdur. Əsərdə qadın hüquqlarının tapdalanması,onlara söz haqqının verilməməsi və çətin,acınacaqlı həyatı öz əksini tapmışdır. Əsərin süjet xətti öz vətənində namusu ləkələndiyi üçün qan töküb doğma yurdundan qaçıb dağlara sığınan Əhməd və köçəri qızı olan Ruqiyyənin nakam məhəbbətindən bəhs edir . Əsərdə köçərilərin həyatı,məişəti bədii çalarlarla təsvir olunmuşdur .Bunlardan əlavə burada vətən həsrəti, vətən sevgisi də əks olunub. Bir müddət Ruqiyyə və onun ailəsi ilə qalan Əhməd sonradan vətən həsrəti onun qəlbini sızladır və on çətinliklə də olsa,öz vətəninə qayıdır. Bundan sonra hadisələr fərqli şəkildə cərəyan edir. Əhmədin daxili aləmində baş verən dəyişikliklər,pul ,qadın sevgisi onun həyatını tamamilə dəyişir. Son olaraq bu əsərdə müəllif bir çox məqamları bizə ustalıqla çatdırmağı bacarmışdır.
"Neft və milyonlar səltənətində"əsəri hal-hazırki dövrümüzə xitab edən qiymətli əsərlərdən biridir. Pul,şan,şöhrət hərisliyindən gözləri tutulan Cəlil ağa, öz istəyini yerinə yetirmək üçün qardaş dediyi dostunun başına hər iş açan Lütfəli əsərin əsas qəhrəmanlarındandır. Əsərin əvvəlində kasıb,ehtiyaclı həyat sürən Cəlil bir müddət sonra təsadüf nəticəsində varlanır. Artıq o yeni keyfiyyətlər qazanır. Ailəsi ilə maraqlanmır, bütün varını qumarda uduzur. Təbbi ki də, onun bu vəziyyətə düşməsində "dostu" Lütfəlinin də rolu böyükdür. Lütfəli isə başqalarının bədbəxtliyi üzərində öz xoşbəxtliyini quran bir obrazdır.
Şəfiqə öz namusunu, ailə dəyərlərini hər şeydən üstün tutan qadın obrazlarındandır.
Çətin bir vəziyyətdə öz övladlarını düşünür, onların xoşbəxtliyi üçün daim çalışır. Hətta uşaqlarını dolandırmaq üçün öz saçlarını kəsib satan Şəfiqə ondan gələn pulu böyük bir xoşbəxtlik sayır.
Əsərin sonu heç gözləmədiyim bir şəkildə bitir. Ümumi olaraq əsəri çox bəyəndimm. Hamıya oxumağı tövsiyə edirəm.
Kafkadan oxuduğum ilk kitab idi. Buna baxmayaraq qələmini sevdim. Əsəri oxuculara daha da maraqlı edən hissələrdən biri məhz ilk cümləsidir. Bununla bizdə əsərin süjet xəttinin necə olacağı sualı yaranır. Əsərin dili anlaşıqlı,axıcı idi.
Bir gün səhər Qreqor Zamza yuxudan ayılarkən görür ki, həşarata çevrilib. Bundan sonra o bütün ailə üzvlərinə yadlaşır.Əslində məsələyə fərqli bucaqdan baxsaq görərik ki, Qreqor Zamzanın böcəyə döyüşməyi bir növ onun azadlığa qovuşmasını simvolizə edir. Artıq o gündəlik işlərdən azad olur. Əvvəllər ona qarşı münasibətdə müsbət olanlar artıq bu vəziyyətə düşəndən sonra onunla maraqlanmırlar. Ailəsi tərəfindən bu hal heç də xoş qarşılanmır. Təkcə bacısı onun halına yanır. Ona qulluq edir,yeməyini verir. Ancaq bu da bir müddətə kimi davam edir. Sonra o da qardaşından üz döndərir. Ailəsi onu olduğu kimi qəbullanmaqda çətinlik çəkirlər, onu cəmiyyət arasına çıxarmaqdan utanırlar. Amma buna baxmayaraq Qreqor Zamza xarici cəhətdən dəyişmişdi, daxilən isə həmişəki Qreqor idi, ailəsini sevən, onların ehtiyaclarını ödəmək üçün hər çətinliyə qatlaşan biri olaraq qalmışdı. Ancaq ki, Ailəsi onun daxilini görə bilmirdi. Bununla da yazar bizə demək istəyir ki, insanın düşüncələrini, nə yaşadığını bilmək istəyirsənsə, daxilinə baxmaq lazımdır. İnsanlara onların cəmiyyətdə daşıdığı hər hansısa statusa görə qiymət vermək böyük yanlışlıqdır.
İnsanlıq bu imişsə, nifrət,binlərcə nifrət!
Müəllif obrazların daxili aləmini ustalıqla çatdırmağı bacarmışdır. Əsəri maraqlı və həyacanlı şəkildə oxuyarkən xəyanətin çox ağır nəticələr verdiyinin şahidi oldum. Əsərdə olan obrazların bir qismi qadın obrazını xəyanətlərin əsas səbəbkarı kimi qəbul edirlər,fəqət yalnız qadının günahkar kimi bilinməsi düzgün bir fikir olmamasının fərqinə varmırlar. Bu məsələdə Frida Kahlonun dediyi fikri qeyd etmək tam yerinə düşər: "Əxlaq və namus deyincə sadəcə qadından danışmağa başlayan hər kəs əxlaqsız və namussuzdur".
Əsərdə iki cəbhənin yarandığını görə bilərik. Daim xəyanətə meyilli olan tərəf və ailə münasibətlərinə xüsusi dəyər verən qadın obrazımız Gövərçin. Öz səhvlərinin nəticəsi olaraq baş qəhrəmanımız olan Cəlal övladının qatili olur. Sonda Cəlal öz səhvini başa düşür. Fəqət artıq hər şey əvvəlki kimi olmayacaqdı, övladını,ailəsinin sevgisini geri qaytara bilməyəcəkdi. Ətrafdakıları onu bağışlasa da, özünü heç vaxt bağışlaya bilməzdi. Ən əsası isə bu vicdan əzabı ilə yaşaya bilməzdi. Və sonda bütün bu acılardan qurtulmaq üçün obrazımız ölmü üstün tutur.