N.
@bookwithlatte
Ne mutlu Türk’üm diyene!
“Bir ormanda yol ikiye ayrıldı, ve ben - / Ben gittim az geçilmişinden, / ve bütün farkı yaratan bu oldu işte…”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazıları yığılmadan mı söz ediyor? Eğer dünyada bir yığılma varsa, bizim doymazlığımız, bencilliklerimiz, dışlamalarımız, sözde ‘yaşama alanlarımız’, ‘etki alanlarımız’ ya da ‘güvenlik alanlarımız’ ve de uyduruk bağımsızlıklarımız yüzündendir.
Adanmışlık, sadece umutsuz bir duygusallıkla, akılsızca kendini öldürmek gibi bir şey değildir. Bundan çok farklıdır. Adanmışlık en muhteşem şekilde sonsuza kadar yaşamaktır. İnsanlık ancak bu saf adanmışlığa bağlı kalarak ölümsüz olur.
…zayıflığı biraz göze batan elleriyle saçını düzeltmeye başladı. Öylesine yaptığı, genç kızlara özgü son derece doğal bu el hareketi, sanki okşadığı benmişim gibi nefesimi kesen şehvani bir çekicilik hissettirdi. Öyle ki, elimde olmadan gözlerimi çevirmek zorunda kaldım…
Ani bir soğuk odayı doldurduğunda ve boğuluyor gibi olduğumda neredeyse her zaman düşünmeden, çaresizlikle hareket ediyordum. Bunun bedelini daha sonra ödeyeceğimi biliyordum ama o ümitsiz “memnun etme ihtiyacım” baş gösterdiğinde, aniden garip, zayıf, aptalca süslemeler veya başka şeyler ekliyorum gerçeğe.
