Güzel smith'te ''KORKAKLARIN ZALIMLIGI'' vardı. Kendisine lafla veya yumruğuyla meydan okuyanların karşısında el etek öperek salya sümük ağlayıp sızlanır, bunun intikamınıysa kendinden zayıf yaratıklardan alırdı.
Eğitiminin en etkili aracı, efendisinin elinin tokadı ve sesinin azarıydı. Ona duyduğu müthiş sevgi nedeniyle sahibinin en yumuşak tokadı bile boz kunduz'un veya güzel smith'in bütün o dayaklarından çok daha fazla acıtıyordu canını. Çünkü onlar sadece etini yakmış, etin altındaki ruh bütün görkemi ve el değmemişliğiyle öfkesini korumuştu. Sahibinin tokadıysa, etini yakmayacak kadar hafifti daima. Ama çok daha derinlere işliyordu. Kendini onaylamadığının ifadesiydi ve beyaz diş'in ruhu solup gidiyordu bu durumda.