İnsanla ilgili her şeyin, Alkibiades'in Silen'leri gibi, birbirinden ayrışık iki cephesi vardır. En önce görülen eşyanın dış görüntüsüdür; ama madalyonu çevirdiğinizde, ak kara, kara ak olacaktır; güzellik yerine çirkinlik, varsıllık yerine yoksulluk, saygının yerine alçaklık, aydınlanma yerine bilisizlik görürsünüz.
İnsanın eşyayı bütünlüklü biçimiyle tanımasını engelleyen iki şey vardır: ilki, insanın ruhunu perdeleyen utanma, diğeri, tehlikeyi işaret edip, büyük işlere girişmesine izin vermeyen korku.
Ben toplumdan dışlanırsam, kişi başkalarına katlanmak bir yana, kendisine bile katlanamayacaktır. Kendisiyle herhangi bir ilişkisi olan her şeyden iğrenecek ve kişiyi kendi gözünde bir kin, iğrenti ve nefret öznesi haline getirecektir.