Ben toplumdan dışlanırsam, kişi başkalarına katlanmak bir yana, kendisine bile katlanamayacaktır. Kendisiyle herhangi bir ilişkisi olan her şeyden iğrenecek ve kişiyi kendi gözünde bir kin, iğrenti ve nefret öznesi haline getirecektir.
Kıskançlık azaplarına, öldüren tedirginlikere kaptırmaktansa kendini, acıklı ve şiddetli sahnelerle her yere kargaşa ve başıboşluk saçmaktansa, bu sevimli hayata kapılmak bin kez daha iyi değil midir?
Bir erkeğin, kadının bağışlarından yararlanmak istediği her seferde, ettiği boş sözlere, kadınla paylaştığı bütün deliliklere dikkat ederseniz, bu yargımı doğrularsınız.
Bir kadın kendisine bilgelik süsü vermeyi sahiden istiyorsa, varolan deliliklerine bir yenisini eklemiş olur; çünkü insan doğadan kötü bir eğilim almışsa, buna karşı koymak, erdem maskesiyle gizlemeye kalkışmak ya da onu çoğaltmaktır.