Doğu’nun mistik öğretileriyle Batı’nın bireycilik felsefesinin ustaca sentezlendiği , sade ama derin anlamlar taşıyan ve şiirsel bir meditasyonla okuyucuyu içsel yolculuğa çıkaran Siddhartha romanıyla vedalaşma zamanı …
İnsan kendine içine dönerek evrenle bir bütün olabilir mi? Gerçek bilgelik öğretilerden değil de yaşamın deneyimlenmesinden mi doğar ? Ne kadar şanslı bir evde dahi doğsan kaderin seni zorlar mı ? Sorular sorular aslında herşeyin cevabı sorduğun sorularla başlar değil mi ?
Siddhartha genç ,akıllı ,disiplinli , erdemli bir Brahman oğludur herkes tarafından sevilen yolu belli bir Brahman .. Ancak O herkesin tekrarladığı inançları arınmaları görür yaşar ama yanlış giden birşeyler vardır . Bu durum birçoklarının yaşadığı ruhsal temizliğin arınmaların doğru görünse dahi Siddhartha için kalp ikna olmaz .
Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar der Tolstoy “Ya bir insan yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir.“
Kahramnımızda yolculuğu tercih ederek hikayesini böylelikle başlatır .
Sevgiden çok saygıyla harmanlanmış olan Siddhartha babasının annesin ve dostu Govinda’nın sevgisine rağmen hoşnutsuzdu ve açlığını gideremiyordu . Siddhartha testisinin bir türlü dolmadığını ruhunu dinginliğe kavuşturmak istiyordu .
Önce Samanalara katıldı , onun inkar ve çilekeş dönemide denilebilir aslında bedenini terbiye ettiği nefesini bile idareli kullanmayı öğrendiği bir dönem . O kadar etkilenmiştim ki bundan insan nefesini tutumlu nasıl kullanır?
Aşırı çilecilikte bir benlik yanılgısı değilmiydi aslında ya da Siddhartha zaten iyi şartlarda doğduğu için bu şekildeki öğretilerle yeni tanışıyor belki böyle yaparsa daha mı huzurlu olacaktı buda elbet olabilir . Ne de olsa Siddhartha için gerçek bilgelik kelimelerle anlatılmaz o yaşanır.
Ne kadar Samanaların yanında
Siddhartha: Həqiqət olmaqDüşünce
Həqiqəti axtarmaq yoxsa həqiqət olmaq? Həqiqət necə tapılır? 
Hermann Hesse 
Siddhartha adlı əsərində Siddhartha obrazı və onun daxili monoloqları üzərindən bu suallara cavab verir, mən isə sadəcə kitabları və analizi sevən mexaniki yönümlü IT tələbəsi kimi bu kitaba dair görüşümü bölüşürəm.
Siddhartha. Brahman. Doğuşdan dini ayinlər içində, tanrılara sunaqlar verən, ibadət edən, meditasiya ilə məşğul olan ata ilə böyümüşdü. Buna görə də günahlardan uzaq, dünyəvi zövqlərin arxasınca düşüb özünü itirməmişdi. Bütün bunlara baxmayaraq, axtardığını tapabilməmişdi.
Zaman keçdikcə daxilindəki suallar və şübhələr artmağa başladı, çünki nədən qaçdığını, özünü nədən qoruduğunu bilmirdi. Məqsəd "Nirvanaya" çatmaq idi, halbuki əgər atası, müəllimləri və digər Brahmanlar düzgün yolda idilərsə, niyə hələ də məqsədə çatmamışdılar? Niyə illərlə eyni rutinin daxilində ilişib qalmışdılar?
Öz həqiqətini tapmaq istəyi ilə atası razı olmasada atasından ayrılır, öz iç səsini dinləyərək Samanalara qoşulur, axtardığı şeyi orada tapacağını umur. Qaçmalı və qamçılamalı olduğu şeyin dünyəvi zövqlər və istəklər olduğunu düşünür, dostu Govindanı da bu yolda özünə qoşur. Govinda – Siddharthanın daim dəstəkçisi, yaxın dosdu.
Samanalar oruc tutur, yuxusuz qalır, dilənir, cırıq paltarla yaşayırlar və özlərinə əziyyət verirlər. Siddhartha da bu yolu seçir. Lakin zaman keçdikcə özünü hər şeydən məhrum etməklə fərqli bir eqo qazanır. Çünki artıq özünü günahlardan təmizlənmiş, nəfsinə hakim olmuş biri hesab edir. Digər insanları "uşaq insanlar" görür, çünki onlar maddiyyat uğrunda çalışıb-vuruşurlar, dünyəvi zövqlərin əsiridirlər, sevirlər, insanlara bağlanırlar və hissləri üzündən hərəkətlərini idarə edə bilmirlər. Bu, asketizmin gizli paradoksudur: özünü hər şeydən məhrum etmək eqonu öldürmür, yalnız ona yeni
Hermann Hesse Siddhartha adlı əsərində Siddhartha obrazı və onun daxili monoloqları üzərindən bu suallara cavab verir, mən isə sadəcə kitabları və analizi sevən mexaniki yönümlü IT tələbəsi kimi bu kitaba dair görüşümü bölüşürəm.
Siddhartha. Brahman. Doğuşdan dini ayinlər içində, tanrılara sunaqlar verən, ibadət edən, meditasiya ilə məşğul olan ata ilə böyümüşdü. Buna görə də günahlardan uzaq, dünyəvi zövqlərin arxasınca düşüb özünü itirməmişdi. Bütün bunlara baxmayaraq, axtardığını tapabilməmişdi.
Zaman keçdikcə daxilindəki suallar və şübhələr artmağa başladı, çünki nədən qaçdığını, özünü nədən qoruduğunu bilmirdi. Məqsəd "Nirvanaya" çatmaq idi, halbuki əgər atası, müəllimləri və digər Brahmanlar düzgün yolda idilərsə, niyə hələ də məqsədə çatmamışdılar? Niyə illərlə eyni rutinin daxilində ilişib qalmışdılar?
Öz həqiqətini tapmaq istəyi ilə atası razı olmasada atasından ayrılır, öz iç səsini dinləyərək Samanalara qoşulur, axtardığı şeyi orada tapacağını umur. Qaçmalı və qamçılamalı olduğu şeyin dünyəvi zövqlər və istəklər olduğunu düşünür, dostu Govindanı da bu yolda özünə qoşur. Govinda – Siddharthanın daim dəstəkçisi, yaxın dosdu.
Samanalar oruc tutur, yuxusuz qalır, dilənir, cırıq paltarla yaşayırlar və özlərinə əziyyət verirlər. Siddhartha da bu yolu seçir. Lakin zaman keçdikcə özünü hər şeydən məhrum etməklə fərqli bir eqo qazanır. Çünki artıq özünü günahlardan təmizlənmiş, nəfsinə hakim olmuş biri hesab edir. Digər insanları "uşaq insanlar" görür, çünki onlar maddiyyat uğrunda çalışıb-vuruşurlar, dünyəvi zövqlərin əsiridirlər, sevirlər, insanlara bağlanırlar və hissləri üzündən hərəkətlərini idarə edə bilmirlər. Bu, asketizmin gizli paradoksudur: özünü hər şeydən məhrum etmək eqonu öldürmür, yalnız ona yeni
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir düaliste göre iyi olan kötü ile anlamlıdır. Ancak birbirinin zıttı olan kavramlar doğa da bir anlam ifade edebilir. Değeri karşıtının varlığına bağlıdır. Birbirinden ayrı olarak gözükürler fakat hepsi aslında birliğin tezahürleridir der Vedanta felsefesi. Hepsinin özü aynıdır fakat derecedeki farklılık onları böyle gösterir. Göreli düzeyde, biz bunları ayırır ve adlandırırız. Acı vardır, şefkat vardır, Tanrı vardır. Fakat mutlak düzeyde, hepsi maya içinde dağılmıştır. Çünkü gerçek olan tektir. Verilebilecek en güzel örnek; Okyanusta, belirli güçlerin etkisi ile dalga oluşunca, oluşan o dalga yeni bir biçimdir ama o yine de okyanustur. Bu ayrılık, Maya’dır.
Her şeyin özü aynı olduğu iddia edilsede, karma eylem zinciridir. Bu anlamda kişi yaptıklarından sorumlu olacaktır. Burada evrensel iyi anlayışına uygun düşecek işlerde bulunulması gerekir. Evrensel iyi de ancak arındırılmış buddhi ile ayırt edilebilir. Ayrıca inanışa göre her düşünce zihinde samskara denen bir izlenim üretir ve yapılan işlerin bileşkesi olan karma momentum oluştururken Samskara da ölüm sonrası ruha yön veren güç olur.
Prana, akaşa üzerinden hareket eder ve atmana güç sağlar, ona hayat verir. Vedanta felsefesi, Tanrı’nın tacını alır ve upanishadlarda geçen söylemi ile tat tvam asi (sen o’sun) der. Atman’ın Brahman olduğunu ve kişinin tutunduğu şeylerden özgürleşmesini söyler. Çünkü ‘Sen O’sun’. Aradığın her şey sensin, Kainat sensin, Kozmik güç sensin der. Arzulayabileceğin hiç bir şey yok. Saf bilinç halinde, var oluşunun her var olmuşa dahil olduğunu göreceksin.
“Özgürleştirmediğiniz şey asla büyümez”
Puan vermedi·204 syf.·
2026 10. kitabı
Kimilerinin her şeyin bittiğini sandığı, kimilerinin de yeni bir hayatın başladığına inandığı yerde, yüksek duvarlarla gözlerden gizlenmiş eski bir mezarlığın sessizliğinde Aynalı Baba.
Ayna parçaları taktığı sarığı ve cübbesi, teneke parçaları iliştirdiği pejmürde kıyafetiyle tam bir tezat teşkil eden vakara sahip yaşlı bir adam.
Ve Raci..
Pozitivizm ve maneviyat arasında sıkışıp kalmış huzursuz bir genç.
Osmanlı'nın son dönem aydınlarından
Şehbenderzade Filibeli Ahmet Hilmi, Amak-ı Hayal isimli kitabında buluşturmuştur bu iki karakteri. Kitap, okuru, mürşid-i kamil olan Aynalı Baba rehberliğinde irfana uzanan gizemli bir yolculuğa davet eder. Raci, yolculuğun sonunda hayallerin derinliklerinde kaybolmanın aslında kendini bulmak olduğunu keşfedecektir.
Amak-ı Hayal konusu itibarıyla bir seyri sülûk kitabıdır. Ancak yazım türü olarak hangi kategoriye girdiği tartışma konusu olmuştur. İlk tasavvufî roman olduğunu söyleyenler çoğunlukta olsa da içerisindeki Buda, Zerdüşt, Brahman, Platon gibi İslam dışı unsurların varlığı onu alışılmış bir tasavvuf kitabı olmaktan çıkarmaktadır. Üslup açısından ise her ne kadar roman türüne yakın görülse de modern roman kriterlerine tam olarak uymamaktadır. Bu bakımdan Amak-ı Hayal ne tam bir roman ne de tam bir hikaye kitabı sayılabilmiştir. Muhtevası ise ne sadece tasavvuf ne de sadece felsefedir. Anlaşılan o ki Darulfununda felsefe hocalığı yapan ve tasavvufla iç içe bir hayat yaşayan yazarın bu kitapla amacı, felsefî, tasavvufî ve ahlâkî konulara ait görüşlerini okucuyu sıkmadan bir kurgu dahilinde aktarmaktır. Roman tekniğini ise sadece bir kılıf olarak kullanmıştır.
Amak-ı Hayal iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Raci ve Aynalı Baba'nın tanışmasına ve Raci'nin rüya aleminde
#HermanHesse
#Siddhartha
#CanYayınları
Bilgelerin bilgesi diyordu ki;
"Et değil bu, kemik değil; düşünme değil, bilinç değil..." Peki, neresiydi o zaman bu öz
Eğer bilgelik öğretilemiyor, sadece bizzat "bulunabiliyorsa", o devasa arayışın amacı neydi
Belki de cevap hedefe varmak değil, o yoldaki paha biçilmez deneyimlerin toplamıdır
Belki de bizi biz yapan, o yolda harcadığımız pabuçlar ve döktüğümüz terlerdir
* * * * * * * * *
Merhaba kitap dostlarım🪽
“Arayışın kendisi bir durak mıdır, yoksa yolun ta kendisi mi”
Sorusuna yanıt arayan ,1946 Nobel Edebiyat Ödüllü, Hermann Hesse’nin ; SİDDHARTHA’nın izinde, ruhumuzun derinliklerine doğru, bir yolculuğa çıkıyoruz bugün..
İnsanın kendi "Ben"ini bulma, o bitmek bilmeyen manevi uyanış sancılarını dindirme yolculuğuna dair eşsiz bir rehber "Siddhartha" ..
Hadi gelin , Siddhartha'nın benliğine doğru çıktığı o unutulmaz yolculuğun duraklarına hep birlikte bir göz atalım ..
Siddhartha; her şeye sahip, zeki, sevilen, saygı duyulan bir Brahman oğludur.
Fakat bunlara karşın ruhu susus ve çatlak bir testi gibidir. O; bunun farkına vardığında ise kendi içine dönüyor ve o kocaman boşluğu görüyor..
SiddharthaFelsefe
Siddhartha: akıllı, sorgulayan, çok yönlü, zeki, güçlü bir iradeye sahip ve Nirvana’ya ulaşmak isteyen baş kahraman.
Gotoma: Buda’ya inananlar.
Siddharta’nın babası: yaşadığı bölgede önemli bir Brahman (Hinduizm inancına bağlı Soylu)
Govinda:Siddharta’nın en yakın dostu ve ruhani yolculuktaki arkadaşı
Vesudeva: Irmak Tanrısı
Kamala: Dünya zevklerini Siddharta’ya yaşatan ve aynı zamanda dünya zevklerini ve güzelliğin simgesi kadın.
Siddharta bir prensti diğer çocuklardan farklı olan aklı, duruşu, kararlılığı ve bir arayisi vardı. Tek yönlü değildir. Kuvvetli bir iradeye sahiptir. Hayatında anlamını aramaktadır ve bunun Nirvana’ya ulaşarak olabileceğine inanmaktadır. Nirvana’ya ulaşmak için ise sahip olduğu ailesi, zenginliği ve konforu terk etmesi gerektiğini inanır. Babasının karşı çıkmasına rağmen samanalara katılır. Yolculukla beraber hikaye başlar.
Samanalar ormanda yaşayan neredeyse çıplak gezen, çoğu kez aç uyuyan ve yiyecek bulduklarında sadece bir öğün yiyen daimi olarak meditasyon yapan dini bir topluluktur. Siddharta samanalardan bir çok şey öğrenmiştir. Fakat öğrendikleri ruhuna yeterli gelmemektedir.. Govinda ile beraber Buda’ya ya katılmaya karar verirler. Siddharta aradığını yine bulamaz hatta tezat bir dialog yaşanır. Govinda hayatından memnundur Siddharta’nın burayı da terk etme istediğinden etkilenmiştir o da onunla beraber gitmeyi düşünsede Siddharta bunu kabul etmez. Govinda’nın kendi başına karar verip gelişmesi gerektiğini söyler ve ayrılır.
Siddharta yalnız bir şekilde yol alır en iyi topluluklardan bağımsız olmak onun için farklı bir deneyim olmuştur. Bir şehre yerleşir. Orada Kamala ile tanışır. Onu arzular zamanla sever. Kamala’nın da desteğiyle ticaret yapar. Para kazanır. Bunlar olurken dünya hırsları içinde buyur. Bir gün bir uyanış yaşar.