Lise zamanlarında okuduğum kitapların basitliğinde bir kitap. Daha iki üç sayfa okuyunca sonunu bildiğiniz türden okuması kolay hızlı tüketip bırakmalık çay saati kitaplarından okunur mu okunur yani psikolojinize bağlı biraz.
Sevmeye çalıştım ama olmadı elimde büyüdü kitap çok zorlamak istemedim açıkçası. Belki başka bir zamanda başka bir ruh haliyle okumak lazımdır bu aralar çok gitmiyor
Livaneli'yi tanıyorum,bu kitapta yazılan herşeyi biliyorum yine de okurken keyif alıyorum sanki aileden biri sohbet ederken hayatını anlatıyor gibi tekrar tekrar dinliyorum.
Ben yazar yönüne hayranım ama bu kitapta fark ettim ki o kendisinin şarkıcı,besteci yönüne hayranmış o dönemlerini yazdığı sayfalara bakın nasıl da heyecanlı nasıl da coşkuyla yazmış.
Sonsöz en beğendiğim kısmıydı tabii.
Kitabın ismi kitabın içeriğiyle ilgili değil ama bende büyük bir huzursuzluk yarattı doğrusu hislere vermiş ismi.
Kimin ne zaman konuşmaya başladığını ne zaman bitirdiğini belirten hiç bir unsur olmamasına rağmen çok doğal bir şekilde anlıyorsunuz bu da Livaneli ustalığı işte
Belki Livaneli hayranı olduğum için kadın olduğum,belki de anne olduğum için bu kadar etkiledi bu kitap beni başkası yazmış olsaydı kitabın sonlarına doğru yazamadigi ama yazmaya çalıştığı için uzun eleştiriler yazabilirdim.
İstanbul'a geldiğinde bitirseydi keşke kitabı keşke bulamasaydı Meleknazı.
HuzursuzlukZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 2017117,6bin okunma
Elia Kazan ve kendi hayatından kesitler sunuyor. Birlikte Kayseri'ye gitmelerini anlatıyor. Elia Kayseri'de doğmuş annesinin babasının gezdiği yerleri görmek istiyor belki de öleceğini de bildiği için acele ediyor ama ne Kayseri kalmış ortada ne ev bark sonu hüsranla bitiyor büyük heyecanın.
"O çocuklar fotoğrafı kimin çektiğini bilemediler bende elia ile yeniden tanıştım."
Livaneli yazınca kültürler iç içe giriyor sayfalar su gibi akıp geçiyor .
Bana kitap okumayı sevdiren adam iyi ki varsın.
Elia ile YolculukZülfü Livaneli · Karakarga Yayınları · 202012,5bin okunma