Kitap Patikası
@brctsdln
İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir.
-Descartes
İstanbul
720 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Birileri yaşlandığımızı, aklımızı yitirdiğimizi ya da tam aksine akıllandığımızı iddia ediyor. Birisi suskun olduğumuzu söylerken, diğeri gevezeliğimizden yakınıyor. Boşuna uğraşıyoruz. Ölümün uyanılmaz uykusunda hepsi bir olacak nasılsa.
Reklam
Yaşadıkça, yaşlandıkça iyilik ve güzellik biriktirebileceğimizi sanırız. ama bu bir yanılgı. Sönmüş balonlar gibiyiz. Sırtımıza yüklediğimiz ağır çantanın içinde gereksiz her türden eşya var. Yaşamımızın eşyaları.
"Bir yalanı saklamanın en iyi yolu onu ortaya sermektir."
Çok satanlar listesinde yerini almış ve bir ara gündemden düşmemiş R. F. Kuang'ın Sarı Yüz kitabı ile sonunda ben de tanıştım. Belli süre kitap okumaya ara verdiyseniz, yorucu metinler okuduysanız ya da kitap okumada zorlandığınız bir dönem varsa size iyi gelecek, akıcı, merak ettirici bir kitap. İşlediği kurgunun altında ırkçılığı, sosyal medyanın günümüzdeki ciddi etkilerini, yayıncılığın bilinmeyen karanlık yüzünü anlatması bakımından ilgi çekici. Aynı zamanda insani duyguları da çok iyi yaşatıyor: Kıskançlık, emek hırsızlığı, çaresizlik, hırs, yalnızlık, şöhretin başdöndürücülüğü... Edebi bir kitap mı değil, ama merak ettiriyor :)
Juniper Song mahlaslı June Hayward'ın trajik biçimde gözünün önünde ölen arkadaşı Athena Liu'nun henüz piyasaya çıkmamış taslaklarını çalıp, üzerinde oynayıp kendi kitabı gibi göstermesi ile başlıyor her şey. June, ilk kitabında başarısız olmuş ve yayıncıların gözüne girememiş bir yazar. Athena ise, Çinli-Amerikalı, başarılı, yayıncıların göz bebeği ve ne yazsa çok satanlara giren fenomen bir yazar. Okuldan beri tanıdığı Athena'yı hep kıskanmış olan June'un önüne bu fırsat çıktığında kaçırmaz. Kendine göre bunu başta düşünmez, üzerinde çok yoğun saatler harcadıktan sonra da benim emeğim çok fazla diyerek kitabın üzerine konar. Son Cephe adlı kitap piyasaya çıktıktan sonra sosyal medyada yorumlar ve eleştiriler başlar. Twitter (kitapta ismi henüz X değil) üzerinden gelen intihal yorumları ile bir kıskaca giren Juniper kendini bu durumdan nasıl kurtaracak? Hırsları onu şöhrette tutmaya yetecek mi?
Bu kitabı okuduktan sonra yayın sektörüne daha bir kuşkulu bakıyor insan. Sosyal medyanın çılgınlığının insanı ipe bile götüreceği aşikar bir dönemde yaşıyoruz, tanıdık şeyler.
Kitabı
Onsuz yaşamayı düşünemediğin ikizin bu dünyadan gittiğinde, dünyada sana kalan ne olur?
Jente Posthuma'nın yazdığı ve 2024 Uluslararası Booker Ödülü'nde kısa listede yer alan Bunu Düşünmek İstemezdim, bir günlük okuyormuşçasına yas kitabı. Aklına ne geldiyse yazmış gibi. Acının işlendiği, dramatik bir yas değil bu. Basite indirgenmiş cümleler, geçmiş anıları ve şimdiki yaşamı arasında gidip geldiğimiz; yasın o kafa karıştırıcı gizli kalmış yanı. Hani sanki bir olay olacak, bardağa son damla damlayacak ve her şey taşacak gibi ama bir o kadar da durgun suyun üzerinde yüzen bir gül yaprağı gibi...
Bir kız ve bir erkek ikiz kardeşlerimiz var romanda. Kız kardeş tarafından anlatılıyor. Erkek kardeşinin intihar ettiğini başta anlıyoruz zaten. Kardeşinin ölümü sonrası küçüklüklerine dek inen anılar yumağı arasında dolaşıyoruz. Geçmişten bahsederken günümüze geçebiliyor. Erkek kardeşinden bahsederken kendini anlatmaya devam edebiliyor. Ölümünden hemen öncesini anlatırken hemen sonrasına da geçebiliyor. Bir yandan da kardeşini tekrar tanımaya çalışıyor yaşadıklarını tekrar düşünürken.
Birinin hayat neşesi, diğerinin ölüm karanlığını aydınlatabilir miydi? Birinin onsuz yaşamak istemezken diğerinin olabildiğine uzaklaşmaya çalışması orta yolu getirebilir miydi? Bu hayatta aldığı her nefeste kardeşini yaşatmaya, unutmamaya çalışırken, bir yandan da aldığı her nefesten utanç duyabilir mi? Biri giderken diğerinin yaşamaya devam edebilmesi hayatın kurallarından...
Kardeşi olmayan bir okur olarak basit dilinin ağırlığını hissedebildim. Edebi dille bir anlatım arayan okuyucuyu belki memnun etmez. Kardeşi olanları tetikleyebilir. O yüzden tavsiye etme konusunu es geçebilirim.
"Ve sonra endişelenecek bir şey olmasa bile sonsuza kadar endişeleneceğinden korkmaya başladı."
Reklam