b

üniversitede anlamlı bir şey yaptığımı hissettiğim anların başrolünde olan Fahri hocamıza veda oturmasına gittik bugün. başka fakültenin hocası olduğu için ve yoğunluğumuzdan ötürü uzunca bir zamandır yanına gidemiyorduk. bana hâlâ yazıp yazmadığımı sordu. yazmayı bıraktım hocam ya da o beni bıraktı da ayırdına varamadım henüz, dedim. biraz durdu, ben de senin gibiyim dedi. “yazmak; kimsenin olmadığı boş bir odayı kelimelerle doldurmaktır. durmayı gerektirir, içine dönmeyi. dışına taşanları boş sayfalarla buluşturmaktır.” minvalinde birkaç cümle kullandı. Fahri hoca, duramaz ama. onun sürgitinde daima başkalarının hayatına dokunmak var. bu sözle olacaksa eğer kağıda yazılanlarla değil bizzat konuşarak, o kişinin hayatına değerek olmalı. yine de yazmanın insanı bırakmasının var mı bir çaresi, veyahut dünyaya gelmiş bulunmanın. ve işte mesele kendi çemberinde ömür tüketen olmamak için bazı soruları da gerisin geri göndermektir. daima yürümek. bir şey olur bazen, çok şey olmasından daha yeğdir.
b
bunlar dökülürken parmak uçlarımdan aynı anda zihnimde yazıya dair birçok şeye rastlıyorum: daha ortaokuldayken Türkçe hocamızın bana yazdırdıkları, lisedeyken memleketimin kurtuluşu ile ilgili yazdığım kompozisyonun üçüncülük alması, üniversitenin e-dergisine gönderdiğim ilk yazı, blog sayfasını açtığım o ilk zamanlar… belki hepsi çok çok basit şeyler ama bana dair. ve diyorum ki her şey, her şey nasıl da eskimiş ve uzak. şimdilerde ahvalimi anlatmak bile külfet. hem söze ne gerek var ve sözden önce ne vardı Allah’ım, diyorum. sözler yetmiyor dünyaya katlanmak için ve bütün sözler çok dünyalık.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Ben bugün 28 oldum 🥲 Yirmilerim yaşanmadan geçiyor buna çok üzülüyorum.. ve hayalini kurduğum hiçbir şeyi gerçekleştiremedim. Atanamadım,kilo veremedim,mutlu bir yuva kuramadım. Çabaladım bıraktım. Yoruldum. Kalktım. Yine yoruldum. Mental sağlığımı toparlayamadım. Ne bileyim hayat şey değil midir bir yerden kaybetsen de bir yerden kazanırsın. Ben hep kaybediyorum ne zaman kazanırım mesela hani arada bir şeyler güzel gitse fena olmaz. Umudumu kaybetmiyorum mücadeleye devam.
b
Allah yolunuzu bahtınızı açık ve güzel eylesin. Her şey kendi zamanını içinde taşır. Güpgüzel yıllarınız olsun🌸✨
Gassal’ın ikinci sezonunun yarattığı tahribatı üzerimden atıp sorumluluklarıma dönmeye çabalıyorum. En son şehrazat’ı izlerken bu kadar dağlandı sanırım yüreğim..
b
“Ağaçlar var her yerde Nihan, mutlu ağaçlar. Kökleriyle kavramışlar toprağı, evsiz kalma ihtimalleri yok. Mutlular.”
her şeyi yetiştirmeye çalışırken, kendine yetişemeyengiller*
b
öyle yorgun, öyle uykusuz..