gerçekten çok sevdim. yazarın o klasik üslubu, mizahı ve toplumsal gözlemleri yine tam yerindeydi. kitap, bir yandan dönemin insan ilişkilerini ve ahlak anlayışını anlatırken, bir yandan da aşkın, yalnızlığın ve gururun insan üzerindeki etkilerini gösteriyor.
karakterler o kadar canlıydı ki, sanki her biri karşımda yaşıyormuş gibiydi. özellikle insanların birbirine bakışındaki o ironi, hüseyin rahminin kaleminden çıktığını hemen hissettiriyor. hem düşündürüyor hem gülümsetiyor.
diliyle, karakterleriyle ve alt metinleriyle beni çok etkiledi. hem klasik bir dönemi anlatıyor hem de bugüne dokunan tarafları var. okurken keyif aldım, bitirince de uzun süre aklımdan çıkmadı.