Hayatımda hiç bu kadar mesut olduğumu, içimin bu kadar genişlediğini hatırlamıyordum. Bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiçbir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?
Ahbapça bir selam ve temiz bir gülüş... Ve ben bu anda başka hiçbir sey istemiyordum. Dünyanı en zengin adamıydım.
Gözlerimle onu takip ederek mirıldanıyordum: "Sana teşekkür
ederim... Teşekkür ederim!.."