"Biz mutsuz olmayalım," dedi. Zeki adam. Üstelik yokuşun ortasında beni indirmeyecek kadar da güçlü. Ya da şöyle diyelim; yokuşun ortasında beni indirmeyecek kadar seviyor beni. Birkaç adım zorlandıktan sonra "İndirsene beni" diyecek kadar seviyorum onu. Diğerlerine benzemiyor. Şarkıdaki kadın haklı. Tavrına hayran olurum onun.
Şimdi, o gecelerde aslında mutluydum, diye düşünüyorum. Geçmişin hep güzelleştiğini, hatırlamanın yatıştırıcı olduğunu biliyorum. Belki de soğuktu o geceler, alaycı bir tarzda eğlenceliydi. Bugünse öyle önemli ve öyle kayıplar ki gözümde, içim yanıyor.