Rumeysa baser
@brumeysa
18 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
İkinci defa bir kitap okurken kalbim sıkıştı! Ne güzel anlatmış farkındalığını Waris Diere! Sanırım her coğrafyanın kendine has değiştirilmesi zor özellikleri var. Ama bu nedense hep kadınlara zarar olarak dönüyor. Kadınlarımızı bir obje olarak görmeden, insan olarak değer vermeyi bilmeliyiz. Çok güzel bir dinimiz var ve iyiki bende bu dinin bir parçasıyım.
İçim buruk bir şekilde kitaba veda ediyorum.. sanırım etkisi uzun sürecek.. sevgilerle..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkma gibi bir huyu vardır!
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Anlatım dilindeki sadeliğine, gerçekliği çarpıtmadan yansıtmasına ve bir kültürün nasıl yok olunduğuna şahit olacaksınız.
Hepimiz Doğu Türkistan zulmünü sosyal medyadan görmüşüzdür ama yerine gidip onların yaşadıkları acılara, tutsaklıklara bizzat şahit olmak bambaşka. Her müslümanın okuması gereken bir kitap.
Doğu Türkistandaki kardeşlerimizin neler hissettiğini tam olarak yaşamadan bilemeyiz evet ama ben sonuna kadar hissedebildim. Ve bir kez daha özgür vatanım Türkiye olduğu için binlerce kez şükrediyorum. Oradaki kardeşlerimizin neler yaşadığını anlayabilmek empati yapabilmek için adım atılmış büyük bir kitap. Yazarı tebrik ediyorum ve başarıların devamını diliyorum. Bu bilgileri paylaştığın için ben senden razıyım..
Koku duyusu üzerinde aşırı derecede duyarlı Jean-Baptiste Grenouille’nin 18yy’da Fransa’nın şehirlerinde gerçekleşen garip, vahşi ve hiçbir yerde görülmemiş çirkin, kimse tarafından sevilmeyen bir katilin hikayesinin farklı bir bakış açısıyla anlatıldığı nadir kitaplardan biri.
Spoiler içerir!!
Bir annenin beşinci çocuğu olarak balık tezgahında doğurduğu zamandan başlıyor hikaye. Zor şartlar altında büyüyen bu çocuk bebekliğinde kimse tarafından istenmemiş para karşılığı Gaillard adı verilen kadın tarafından kötü şartlar altında bakılmış! gibi görünsede kendi kendine büyümüş diyebiliriz.. Dayanıklı bünyesi sayesinde de tüm hastalıkları alt edip hayatta kalmayı başarmış.
Artık genç bir erkek olan Grenouillenin bir kızın kokusundan etkilenmesiyle adeta sarhoş olup o kokuyu tekrar hissedebilmek adına Baldini’nin parfümcü dükkanında işe giriyor ve etkilendiği kadın kokularını hapsetmeyi öğrenmeye çalışarak geçiriyor hayatının büyük çoğunluğunu. Kızları öldürüp saçlarını keserek ve bazı işlemlerden geçirerek 25 kızın kokusunu şişeleyerek saklıyor.
Tüm halk ölümlerden tedirgin olurken en sonunda katil yakalanıyor. Grenouillenin oluşturduğu bu özel seriyi üzerinde kullanmasıyla herkesin ilgi duyduğu bir kişiliğe dönüşüyor. Bu sayede ceza almadan oradan ayrılıyor.
Sonunda ayakları onu doğduğu yere götürüyor ve yaptığı kokuyu kullanarak kendi ölümüne sebep oluyor..
Okuduğum en ilginç kitaplardan birisi oldu sizede iyi okumalar dilerim :)
Bir elmas yüzük var ki ihtişamlı olduğu kadar bir o kadar da hatıralarla dolu.
Spoiler içerir bir miktar
Roman bir yüzüğün varlığıyla başlayıp bu yüzüğün bulunmasıyla son bulan olaylar silsilesini anlatıyor. Hepimiz biliriz ki bazı anılar pek değerlidir. Nazan içinde o yüzük en değerlisiydi.. Kimbilir o yüzüğe baktıkça aşkını, acısını, hayallerini, çektiği sıkıntıları ama en çok oğlunu hatırlayacaktı.. İnsan canından bir parçasını nasıl unutabilir ki? Bir kaynana herkesin hayatını bu kadar değiştirebilir miydi? Kendi hayatının da bu denli değişeceğini bilse yapar mıydı? Yazar o dönemdeki evlilikleri, toplumsal olayları, batılılaşmayı ele alarak anlatmış romanını. Bir kadının nasıl hayattan silindiğini… Şimdi düşünüyorum da El Kızı Nazan bunları hak etmiş miydi? Buna cevabım yarı yarıya.. Kendini değiştirmeyi seçmeliydi (sadece evi çekip çevirmekle değil eşinin de kalbini doyurabilmeliydi), her olayı kabul edip susmamalıydı (eşine ve oğluna sımsıkı sarılmakıydı) belkide. Ama işte o dönemin şartları, büyüklere saygı, yetiştirilme tarzı.
Roman elinizden kayıyor adeta o kadar akıcı. Birçok ana karakter olmasına karşın Nazan bana göre tam kilit nokta.
Herkese keyifli okumalar dilerim :)
Bu kadar kalın bir kitabı okumayı sürekli erteleyen ben sonunda kitabı okuyabilmenin hazzına vardığım için mutluyum öncelikle. Yazar hakkında söyleyeceğim farklı tasvirlerim mevcut. Tabi bu yazdığı kitaba göre analiz ettiklerim. Yazar Hristiyan dinine mensup ve dinine aşırı derecede bağlı bir insan. Kitabın yaklaşık olarak yarısına yakını manastırda da geçtiğinden ‘istavroz çıkarmak, ekmek ve şarap kutsamak’ vb bu gibi sözleri daha çok duyuyorsunuz. Kendi dinimle karşılaştırdığım için değil ama sürekli bunları okumak beni bir tık rahatsız etti en başında…
Spoiler içerir
Kitap bir baba ve oğullarının hayatlarında yaşadıkları çetrefilli ve tasdiklenilmeyen olaylar silsilesini anlatıyor. Olayları yaşadıkları, düşündükleri her ayrıntıya göre anlatmış yazar (bazı yerlerde geçtiğini düşünsede geçememiş :D) Romanın bazı kısımlarında başka karakterlere yer veriliyor ve sonundaki olaylarla bağlantı kurduğunu görebiliyorsunuz. İlyuşa, Kolya… bunlar çocuk karakterler ve yazarın bu denli yer vereceği özellikleri olduğunu düşünmüyorum. Keza Zosima aynı zamanda Alyoşa’nın manastısdaki hocasının başlarda çok fazla rolü olmasına rağmen onun hayatının bu kadar ayrıntılı anlatılması sadece yorucu bana göre :) Neyseeee…..Karamazov adının nerden geldiğini romanı okudukça daha çok anlayabiliyorsunuz. Kardeşlerin karakterlerinin birbirinden farklı ama ilk çocukluklarının büyütülmelerinin aynı olduğu ortada. Yazar ana karakteri Alyoşa olarak nitelendirsede Dmitri ve baba daha merak uyandırıcı olaylar yaşıyorlar. İvan diğer bir Karamozov kardeşte kendiyle alakalı olsada olaylara etkisi büyük bir karakter. Alyoşa haricinde tüm aileyi seven bir karakter yok ve Alyoşa hariç diğer tüm fertlerin sonu da kötü bitiyor. İyi bakanın yoluna iyi devam edebildiği kötü bakanın da (genel olarak) yolun
