Berîvan
@brvnyasa
Şayet şiirin dini olsaydı;
Tanrısı Ahmed Arif olurdu.
#86302763
Hemşire
Üniversite
İstanbul/Diyarbakır
233 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Buraya Üvercinka Hikâyesini bırakıyorum.
Cemal Süreya’nın ilk aşkıdır Seniha. Orta ikide sınıfın en güzel kızı Seniha'ya aşık olur, derslerde onun kızıl saçlarından gözlerini alamaz. Ve bir gün tahtaya Kızıl Mısralar diye bir şiir yazar Süreya: “Seni sevdiğim anda her şeyim kızıl oldu, Masmavi defterime kızıl satırlar doldu…”
Bütün okul öğrenir Süreya’nın aşkını artık. Yaşça büyük arkadaşlarından Abdullah Macit uyarır hemen Süreya’yı : “Yahu ne yapıyorsun sana komünist derler!” Ve şiir şöyle değişir sonra:
“Seni sevdiğim anda her şeyim yeşil oldu, Masmavi defterime yeşil satırlar doldu.”
Cemal Süreya bir röportajında da dediği gibi aşkı “aynı masada mektuplaşmak” olarak tanımlayacak kadar özdeşleştirmişti Seniha ile yıllarca süren mektuplaşmalarını ve aşkını.
Ve Seniha ile ilk evliliğini yapar Süreya, birlikte dostlarına mektuplar yazarlarmış hemde nasıl biliyor musunuz, bir kelime Süreya yazar,bir kelime Seniha yazarmış farklı renkte kalemlerle.Düşebiliyor musunuz güzelliklerini ve uyumlarını. Zaten Süreya Seniha'ya “gibisi olmayan yar” der, Seniha da ona “gibisi olmayan bir adam” yani yasaklarlar birbirlerine “gibi” sözcüğünü.
Burada hikayenin ilk kısmı biter ve ikinci kısmı başlar: “Üvercinka”.
Cemal Süreya eşi Seniha hamile iken kendisine “Üvercinka” adını taktığı genç bir kızla tanışır ve aralarında tutkulu bir aşk başlar. Fakat Süreya’nın 58 yıllık hayatında bu genç kızın ne adını bilen ne de yüzünü gören kimse olmayacaktır. Süreya’nın hayatında bir giz olarak kalan bu sır, Türk Şiirinin en güzel ve gizemli şiirlerinden birini ortaya çıkaracak Süreya’ya da şöhreti getirecektir getirmesine de Süreya bir karar vermek durumundadır. Çok sevdiği eşi Seniha o çok istedikleri çocuklarını doğurmak üzeredir ve Süreya kararını verir Üvercinka ile ayrılık kararı alırken
Reklam
Suriye, Türkiye ve Amerika'da süren yaşam mücadelesinin hikayesi, Huzursuzluk. İlk okuduğum kitabı "Kardeşimin Hikâyesi"ne kıyasla, büyük bir beklentiye girmemiş olmam ve kitabın derdinin belli olmasından dolayı, sevdim Huzursuzluk'u. Konusuna gelince, Amerika'da öldürülen çocukluk arkadaşı Hüseyin'i tesadüfen TV' de gören İbrahim bunun üzerine doğduğu şehre Mardin'e gider. Hüseyin'in hikayesini araştırırken Meleknaz'ın hikâyesinde kaybolur ve içinde oluşan Huzursuzluğu atmak için hem Meleknaz'ın peşine düşer hem de hikâyesinin peşine. IŞİD' ın elinde yaşadıkları, kaçışı, kurtuluşunun yanında, din kisvesi adı altında Ezidilere yıllardır yapılan haksızlığa da şahit olacağımız, edebi açıdan güzel ama gerçekliği dolayısıyla üzen bir hikaye. Dinlere yanlış inanışların, düşüncelerin ne kadar kötü bir noktaya varacağını gösteren başarılı bir eser.
.
.
"Şengal Dağı'nın kaçkınları, insanlık ağacının kırılmış dalları, onca soykırımdan kurtulan kılıç artıkları burada. Meleknaz değil ama Meleknazlar burada, Nergisler, Zilanlar burada, Melek Tavus'un masumları burada. Arkalarında IŞİD var, önlerin de Avrupa."
.
.
"Bir yer var
İyiliğin ve kötülüğün ötesinde
Seninle orada buluşacağız."
.
.
1000 k da kitabı beğenmeyenler olmuş. Çok şaşırdım ve merak ettim. Gerçekleri mi beğenmediniz? Yapılan iğrençliklerin su yüzüne çıkarılmasını mı beğenmediniz? Kitapta ki" Zilan anlatıyor: iki nehrin suyu yıkamaya yetmez bölümü "ve "zalim ay ışığı" bölümünde ki yürek parçalayıcı hikayeler mi sizi rahatsız eden? Ben okurken insanlıktan ve saçma tabulardan iğrendim ama Livaneliye teşekkür ettim. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim.
Leylan, aslında Seher'den sonra yazılmış, sonra bir kenara atılmış, yazarını "sanırım bir daha edebi metin yazamayacağım" hissine sürüklemiş, Devran’ı yazmaya itmiş, tekrar kendini hatırlatmış ve uzun bir cebelleşmeden sonra nihayet okurla buluşmuş bir roman.
