bengisu

“Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum.”
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Hz. Ali, ‘Ben, bir gün Peygamber Aleyhisselâm'ın yanına girmiştim. Gözlerinden yaşlar akıyordu. 'Ey Allah'ın Peygamberi! Seni, gözlerinden yaşlar akıtacak dereceye bir getiren mi oldu?' diye sordum. 'Evet! Biraz önce Cebrail yanımda idi. Hüseyin'in, Fırat kıyısında şehid edileceğini bana haber verdi. Onun toprağından sen de koklar mısın?' dedi. Ben de 'Olur!' dedim. Bunun üzerine, elini uzattı. Bir avuç toprak avuçlayıp bana verdi. Gözlerimin yaşını tutmağa kadir olamadım!’ dedi.”
Sayfa 108
“Kimi uykular paramparça yumurta kabukları, parlak renkli portakal kabuklarına üşüşmüş parazitler, kahve telveleri ve çürüyüp kararmış marul yapraklarıyla bir çöp yığını adeta; bunlar hemen ertesi gün önemli bir işin ya da sınavın seni beklediği zamanlardaki kâbuslarla parçalanan uykular.”
Sayfa 39·Kitabı okuyor
“Bütün bunlar küçükken benim hayatımdı. Bunlardan ‘yetişkin’ gerçekliğinin dünyasına geçmek. Hassas çocuk parmaklarının yumuşak derisinin kalınlaştığın hissetmek; cinsel organların gelişip tende avaz avaz bağırdığını hissetmek; okulun, sınavların (en az tebeşirin karatahtada çıkardığı kulak tırmalayıcı ses kadar sevimli olan bu sözcüklerin), ekmek parasının, evliliğin, seksin, uyumun, savaşın, ekonominin, ölümün ve benliğin farkına varmak. Çocukluğun güzelliği ve gerçekliğinin acıklı bir şekilde mahvolması. Şimdi göründüğüm gibi duygusal olmak istemem ama bizler neden çilekli krema gibi yumuşacık bir ‘Anne Ördek’ dünyasına, Alice Harikalar Diyar’ında' kitabına koşullandırılıyoruz ki, büyüdükçe ve hayatla sıkıcı sorumlulukları olan bireyler olduğumuzun farkına vardıkça hayatın çarklarında kırılıp dökülmek için mi?*”
Sayfa 32·Kitabı okuyor
“Uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm.”
Sayfa 31·Kitabı okuyor