Kitabı bitirmedim henüz. Ama cok etkilediği için yazmak istedim. Nasıl böyle özüne inebildi ilişkinin, kendinin, duygularının hayret ediyorum. Okudukça ben de yazmalıyım diyorum olanı biteni. Ama ya bir acındırma duygusu geliyor ya da öfke geliyor. Cok zor ancak cok iyi tahlil etmeli kendini. Gerci yazar zor yazdıgını anlatıyor, cok vazgeçtiğini, bazı yerleri sildigini, attıgını söylüyor. Ama okudugumuz hali bile öz.
Ayrılık zor şey, yazar kendini anlamaya calışmış. "Okuyucu yargılar mı" cümlesini bir kenara koymuş gibi.
Cok sevdim. Cok tetiklendim.Keşke ben de böyle bir kitap yazabilseydim, imrendim.
Aramızdaki boşluktan korktugum halde ne kadar gariptir ki bu boşlugun ne O'nun hatası ne de benım hatam oldugunu şimdi fark ediyorum. O bana ne verecek, beni nasıl eğlendirecek diye bekliyordum fakat benim de O'na karşı veya belki hiç kimseye karşı derin bir ilgi duyabilecek bir kapasitem yoktu. O sırada düşündüğümün tersine O'nun cok toy, aşırı temkinli veya cok genç oldugu, henuz yeterince karmaşık olmadıgı, dolayısıyla beni oyalayamadıgı ve bunun kendi hatası oldugu dogru değil;hayır durum bundan biraz daha karışıktı.
Kitap cok güclüydü.Kadın kelimelerle bir sanat eseri tam anlamıyla pırıl pırıl bir sanat eseri yaratmış.
Şiirseldi, tasvirler cok netti. Bittiğinde bir yumru vardı boğazımda sanki.
Keşke yaşadıklarımız bir rüya olsa. O zaman belki...
VejetaryenHan Kang · April Yayıncılık · 20259,7bin okunma