Cogunlukla kitaplar o dönemde yasadıgım seyleri anlatır, tam bir denk geliştir. Şaşırırım, mutlu olurum, dertleşecek birini bulduğum için, halden anlayan karakteri dinlediğim için şükrederim. Özellikle kadın yazarlar iyi ki varsınız be, cidden iyi ki yazıyorsunuz sizi o kadar cok seviyorum ki. Hiçbir erkeğin, feriştahı gelse bile yazamayacağı seyleri yazdığı için kadın yazarlara koskocaman şükran.
Sibel'le, Elif'le, Nergis'le o akşam cekyatta oturup onlarla rakı içtim, sonra kahve yudumladım.
Bu kitabı cok sevdim gibi anlatamam, başka türlü bir sey sanki o karakterler benim alt komşumdu.
Aslı Akarsakaryanun dilini cok sevdim. Melankolik halini cok sevdim. Daha ilk öyküde sarsıldım. İçine aldıgından anlatıcı gibi ben de sevdiklerimin sevgilerine şüpheyle yaklaştım,onları test etmek istedim. Maalesef anlatıcı gibi test sonucu aynı geldi.. Kısa film olur. Son öykü de iyiydi ama ilk öykü en lezzetlisiydi. Ve bir de su alıntı; "Sevmemek en kolay ve mesru kacış yolu idi,ben de sevmedim. Acıklamaya gerek yoktu. Acıklamak, anlaşmaya calışmaktı çünkü ve izah ancak benzerler arasında anlamlıydı."