Başak Balcı
@bsknblc
9 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Merak etme Peyami, biz gördük
Esma tamamdır hemen veriyorum
Bu kitaptan hakettiği ciddiyetle bahsetmek gerekir.
Ateşten Gömlek savaş devam ederken yazılmış olup, Kurtuluş Savaşı hakkında yazılan ilk romandır. Bildiğim kadarıyla 
Halide Edib Adıvar cepheden izinle ayrılarak bu kitabı yazar. Romanın ismi aslında 
Yakup Kadri Karaosmanoğlu ‘na aittir. Halide Edip Adıvar bir açık mektupla özür dileyerek ismi kendi romanı için kullanılmıştır. İyi ki de kullanmış.
Roman bize daha karakterleri bile doğru düzgün tanıtmadan olacakları anlatarak başlıyor. Yine iyiki de öyle başlıyor.
Zaten Kurtuluş Savaşı döneminde geçtiğini söyledim, romanın genel havasını anlamışsınızdır. Okurken tamamen perişan oldum mu? Hayır. Fakat etkilendim. İki gün boyunca etkisinden çıkamadım. Belki de yas bile tuttum.
Ana karakterlerden sevmediğim biri olmadı. Zaten sevmemek mümkün değil. İhsan, Ayşe, Cemal, Kezban, Ahmet Rıfkı ve Peyami. Hepsinin yeri çok ayrı, hepsi de o ateşten gömleği giymiş.
Ah o gömlek yok mu o gömlek. Hepimize tanıdık, çoğumuz sıcaklığını yüreğinde hissetmiş.
“Niçin ruhumun bu ateş gömleği sırtımdan canıma geçiyor? Gözümden, dilimden kızıl, yakıcı yenlerini gösteriyor.”
Kitabı yazarken Halide Edip Adıvar karakterlerine bu gömleği özenle giydiriyor. Bize de okurken.
Kitap savaşı anlattığı kadar aşkı da anlatıyor. Benim anladığım kadarıyla ateşten gömlek aşkı, onun vasıtasıyla da vatan aşkını simgeliyor.
Son olarak Peyami’den de bahsetmeliyim. Kendisi benim gözümde hiç olmadığı kadar gerçek bir karakter. Baştaki umursamaz halinden, bir el sıkışması ile, sondaki için için yanan haline kadar yaşadığı tüm çatışmalara, dönüşüme, o kimse göremiyor sansa da biz tanık oluyoruz. Belki de bundan dolayıdır şimdiye kadar bana en çok dokunan karakterlerden biri oldu.
Hani roman olacakları en baştan söylüyor demiştim ya. Merak etmeyin yine de sonunda hiç beklenmedik bir
Halide Edib Adıvar cepheden izinle ayrılarak bu kitabı yazar. Romanın ismi aslında Yakup Kadri Karaosmanoğlu ‘na aittir. Halide Edip Adıvar bir açık mektupla özür dileyerek ismi kendi romanı için kullanılmıştır. İyi ki de kullanmış.
Roman bize daha karakterleri bile doğru düzgün tanıtmadan olacakları anlatarak başlıyor. Yine iyiki de öyle başlıyor.
Zaten Kurtuluş Savaşı döneminde geçtiğini söyledim, romanın genel havasını anlamışsınızdır. Okurken tamamen perişan oldum mu? Hayır. Fakat etkilendim. İki gün boyunca etkisinden çıkamadım. Belki de yas bile tuttum.
Ana karakterlerden sevmediğim biri olmadı. Zaten sevmemek mümkün değil. İhsan, Ayşe, Cemal, Kezban, Ahmet Rıfkı ve Peyami. Hepsinin yeri çok ayrı, hepsi de o ateşten gömleği giymiş.
Ah o gömlek yok mu o gömlek. Hepimize tanıdık, çoğumuz sıcaklığını yüreğinde hissetmiş.
“Niçin ruhumun bu ateş gömleği sırtımdan canıma geçiyor? Gözümden, dilimden kızıl, yakıcı yenlerini gösteriyor.”
Kitabı yazarken Halide Edip Adıvar karakterlerine bu gömleği özenle giydiriyor. Bize de okurken.
Kitap savaşı anlattığı kadar aşkı da anlatıyor. Benim anladığım kadarıyla ateşten gömlek aşkı, onun vasıtasıyla da vatan aşkını simgeliyor.
Son olarak Peyami’den de bahsetmeliyim. Kendisi benim gözümde hiç olmadığı kadar gerçek bir karakter. Baştaki umursamaz halinden, bir el sıkışması ile, sondaki için için yanan haline kadar yaşadığı tüm çatışmalara, dönüşüme, o kimse göremiyor sansa da biz tanık oluyoruz. Belki de bundan dolayıdır şimdiye kadar bana en çok dokunan karakterlerden biri oldu.
Hani roman olacakları en baştan söylüyor demiştim ya. Merak etmeyin yine de sonunda hiç beklenmedik birEsma isimli okura yanıt verildi
Başak Balcı
Esma tamamdır hemen veriyorumReklam
Merak etme Peyami, biz gördük
Bu kitaptan hakettiği ciddiyetle bahsetmek gerekir.
Ateşten Gömlek savaş devam ederken yazılmış olup, Kurtuluş Savaşı hakkında yazılan ilk romandır. Bildiğim kadarıyla Halide Edib Adıvar cepheden izinle ayrılarak bu kitabı yazar. Romanın ismi aslında Yakup Kadri Karaosmanoğlu ‘na aittir. Halide Edip Adıvar bir açık mektupla özür dileyerek ismi kendi romanı için kullanılmıştır. İyi ki de kullanmış.
Roman bize daha karakterleri bile doğru düzgün tanıtmadan olacakları anlatarak başlıyor. Yine iyiki de öyle başlıyor.
Zaten Kurtuluş Savaşı döneminde geçtiğini söyledim, romanın genel havasını anlamışsınızdır. Okurken tamamen perişan oldum mu? Hayır. Fakat etkilendim. İki gün boyunca etkisinden çıkamadım. Belki de yas bile tuttum.
Ana karakterlerden sevmediğim biri olmadı. Zaten sevmemek mümkün değil. İhsan, Ayşe, Cemal, Kezban, Ahmet Rıfkı ve Peyami. Hepsinin yeri çok ayrı, hepsi de o ateşten gömleği giymiş.
Ah o gömlek yok mu o gömlek. Hepimize tanıdık, çoğumuz sıcaklığını yüreğinde hissetmiş.
“Niçin ruhumun bu ateş gömleği sırtımdan canıma geçiyor? Gözümden, dilimden kızıl, yakıcı yenlerini gösteriyor.”
Kitabı yazarken Halide Edip Adıvar karakterlerine bu gömleği özenle giydiriyor. Bize de okurken.
Kitap savaşı anlattığı kadar aşkı da anlatıyor. Benim anladığım kadarıyla ateşten gömlek aşkı, onun vasıtasıyla da vatan aşkını simgeliyor.
Son olarak Peyami’den de bahsetmeliyim. Kendisi benim gözümde hiç olmadığı kadar gerçek bir karakter. Baştaki umursamaz halinden, bir el sıkışması ile, sondaki için için yanan haline kadar yaşadığı tüm çatışmalara, dönüşüme, o kimse göremiyor sansa da biz tanık oluyoruz. Belki de bundan dolayıdır şimdiye kadar bana en çok dokunan karakterlerden biri oldu.
Hani roman olacakları en baştan söylüyor demiştim ya. Merak etmeyin yine de sonunda hiç beklenmedik bir
Halide Edib Adıvar cepheden izinle ayrılarak bu kitabı yazar. Romanın ismi aslında Yakup Kadri Karaosmanoğlu ‘na aittir. Halide Edip Adıvar bir açık mektupla özür dileyerek ismi kendi romanı için kullanılmıştır. İyi ki de kullanmış.
Roman bize daha karakterleri bile doğru düzgün tanıtmadan olacakları anlatarak başlıyor. Yine iyiki de öyle başlıyor.
Zaten Kurtuluş Savaşı döneminde geçtiğini söyledim, romanın genel havasını anlamışsınızdır. Okurken tamamen perişan oldum mu? Hayır. Fakat etkilendim. İki gün boyunca etkisinden çıkamadım. Belki de yas bile tuttum.
Ana karakterlerden sevmediğim biri olmadı. Zaten sevmemek mümkün değil. İhsan, Ayşe, Cemal, Kezban, Ahmet Rıfkı ve Peyami. Hepsinin yeri çok ayrı, hepsi de o ateşten gömleği giymiş.
Ah o gömlek yok mu o gömlek. Hepimize tanıdık, çoğumuz sıcaklığını yüreğinde hissetmiş.
“Niçin ruhumun bu ateş gömleği sırtımdan canıma geçiyor? Gözümden, dilimden kızıl, yakıcı yenlerini gösteriyor.”
Kitabı yazarken Halide Edip Adıvar karakterlerine bu gömleği özenle giydiriyor. Bize de okurken.
Kitap savaşı anlattığı kadar aşkı da anlatıyor. Benim anladığım kadarıyla ateşten gömlek aşkı, onun vasıtasıyla da vatan aşkını simgeliyor.
Son olarak Peyami’den de bahsetmeliyim. Kendisi benim gözümde hiç olmadığı kadar gerçek bir karakter. Baştaki umursamaz halinden, bir el sıkışması ile, sondaki için için yanan haline kadar yaşadığı tüm çatışmalara, dönüşüme, o kimse göremiyor sansa da biz tanık oluyoruz. Belki de bundan dolayıdır şimdiye kadar bana en çok dokunan karakterlerden biri oldu.
Hani roman olacakları en baştan söylüyor demiştim ya. Merak etmeyin yine de sonunda hiç beklenmedik birEsma isimli okura yanıt verildi
Başak Balcı
Saol ablacımmm 🥹❤️❤️
Bir lakırtıdır gidiyor, halamın yıldızı geliyor.
Esma vardır heralde, hayırlısı be ablacım 😅😅
O kadar keyifli bir kitaptı ki. O döneme gidip geliyor, komşu hanımların kendi aralarındaki muhabbetlerin içine giriyorsunuz, onlarla eğlenip, bazen de onlara gülüyorsunuz.
İrfan’ı başta hiç sevmedim, bu yüzden onun kırım kırım kıvranmasından öyle zevk aldım ki. Oh olsun ona. Aferin mektupları yazan ‘afet’imize de.
Hele bir mektubunda kadın olmakla ilgili yazdıkları hala günümüzde geçerliliğini koruyan izlenimler. Sayfa sayfa bastırıp dağıtasım geldi. Çok sade bir anlatım ama üstüne düşünülünce çok yerinde sözler. Fazlası var eksiği yok. O dönemde bu incelikle gözlemleyip, yazıya aktarabildiği için 
Hüseyin Rahmi Gürpınar ‘ı ayrıca tebrik etmek gerekir.
Sonuç olarak ilk başta ana karakterin İrfan olduğunu keşfedip hayal kırıklığına uğrayan ben, ağzının payı verilince iç huzuruma kavuştum ve İrfan’ı sevebildim. Hatta sonlara doğru ben de ona biçare gözüyle bakıyordum.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey konferans kısımlarının uzun uzadıya anlatılmasıydı. Çoğu kısmı sıkıcı ve gereksizdi. Sadece rüya kısımlarında eğlendim. Ben İrfan’ı dinlemektense hanımların arasında oturup onların lakırdısını dinlemeyi tercih ederdim. Hatta tüm kitap ilk bölüm gibi devam etse hiç şikayet etmezdim.
Son olarak şunu sormak istiyorum. Bu 19.-20. yüzyıl romancılarının erkekleri neden hep taparcasına aşık oluyor? Kadına ulaşmak o zamanlar daha zor olduğu için mi?
Hüseyin Rahmi Gürpınar ‘ı ayrıca tebrik etmek gerekir.
Sonuç olarak ilk başta ana karakterin İrfan olduğunu keşfedip hayal kırıklığına uğrayan ben, ağzının payı verilince iç huzuruma kavuştum ve İrfan’ı sevebildim. Hatta sonlara doğru ben de ona biçare gözüyle bakıyordum.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey konferans kısımlarının uzun uzadıya anlatılmasıydı. Çoğu kısmı sıkıcı ve gereksizdi. Sadece rüya kısımlarında eğlendim. Ben İrfan’ı dinlemektense hanımların arasında oturup onların lakırdısını dinlemeyi tercih ederdim. Hatta tüm kitap ilk bölüm gibi devam etse hiç şikayet etmezdim.
Son olarak şunu sormak istiyorum. Bu 19.-20. yüzyıl romancılarının erkekleri neden hep taparcasına aşık oluyor? Kadına ulaşmak o zamanlar daha zor olduğu için mi?Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,6bin okunma
Esma isimli okura yanıt verildi
Başak Balcı
Esma vardır heralde, hayırlısı be ablacım 😅😅Bir lakırtıdır gidiyor, halamın yıldızı geliyor.
O kadar keyifli bir kitaptı ki. O döneme gidip geliyor, komşu hanımların kendi aralarındaki muhabbetlerin içine giriyorsunuz, onlarla eğlenip, bazen de onlara gülüyorsunuz.
İrfan’ı başta hiç sevmedim, bu yüzden onun kırım kırım kıvranmasından öyle zevk aldım ki. Oh olsun ona. Aferin mektupları yazan ‘afet’imize de.
Hele bir mektubunda kadın olmakla ilgili yazdıkları hala günümüzde geçerliliğini koruyan izlenimler. Sayfa sayfa bastırıp dağıtasım geldi. Çok sade bir anlatım ama üstüne düşünülünce çok yerinde sözler. Fazlası var eksiği yok. O dönemde bu incelikle gözlemleyip, yazıya aktarabildiği için Hüseyin Rahmi Gürpınar ‘ı ayrıca tebrik etmek gerekir.
Sonuç olarak ilk başta ana karakterin İrfan olduğunu keşfedip hayal kırıklığına uğrayan ben, ağzının payı verilince iç huzuruma kavuştum ve İrfan’ı sevebildim. Hatta sonlara doğru ben de ona biçare gözüyle bakıyordum.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey konferans kısımlarının uzun uzadıya anlatılmasıydı. Çoğu kısmı sıkıcı ve gereksizdi. Sadece rüya kısımlarında eğlendim. Ben İrfan’ı dinlemektense hanımların arasında oturup onların lakırdısını dinlemeyi tercih ederdim. Hatta tüm kitap ilk bölüm gibi devam etse hiç şikayet etmezdim.
Son olarak şunu sormak istiyorum. Bu 19.-20. yüzyıl romancılarının erkekleri neden hep taparcasına aşık oluyor? Kadına ulaşmak o zamanlar daha zor olduğu için mi?
Hüseyin Rahmi Gürpınar ‘ı ayrıca tebrik etmek gerekir.
Sonuç olarak ilk başta ana karakterin İrfan olduğunu keşfedip hayal kırıklığına uğrayan ben, ağzının payı verilince iç huzuruma kavuştum ve İrfan’ı sevebildim. Hatta sonlara doğru ben de ona biçare gözüyle bakıyordum.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey konferans kısımlarının uzun uzadıya anlatılmasıydı. Çoğu kısmı sıkıcı ve gereksizdi. Sadece rüya kısımlarında eğlendim. Ben İrfan’ı dinlemektense hanımların arasında oturup onların lakırdısını dinlemeyi tercih ederdim. Hatta tüm kitap ilk bölüm gibi devam etse hiç şikayet etmezdim.
Son olarak şunu sormak istiyorum. Bu 19.-20. yüzyıl romancılarının erkekleri neden hep taparcasına aşık oluyor? Kadına ulaşmak o zamanlar daha zor olduğu için mi?Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,6bin okunma
Esma isimli okura yanıt verildi
Başak Balcı
Ay Esma hanımcım siz beğendiyseniz daha ne 🥹🥳❤️
Bu aşırı sevdalar da belki biraz yazarların romantikliğidir 🥲