Benim bütün çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamaktır. İnsanlar hiçbir şeyimi almazlarsa, bana çok şey vermiş olurlar. Hiçbir kötülük etmezlerse, yeterince iyilik etmiş olurlar."
Nice acı kaygılar tutkularının pençesinde
insanın bağrını parçalar, nice korkular da! Gurur, uçarılık, öfke, onlar kaç felaketi peşlerinden sürüklemez ki? Kaç sefahat ve tembelliği?
O bir erkekti; yüksek sesle böbürlenerek bir şeyleri kanıtlamaya uğraşmayan, kadınlarda kendine anne aramayan, aşkının ya da sevdiği kadının eteklerine saklanmak istemeyen gerçek bir erkekti.