B
@bsr_bsr
59 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Hüzünlü bir romandı ama çok da güzeldi.1000Kitap
Uzun zamandır kitap okumayan ben bu kitabı bir buçuk günde bitirdim. Ertesi gün iş olmasına rağmen bitirmeden de bırakmadım. Dili çok yalın ve akıcıydı. Sonlara doğru daha ne olabilir ki dedikçe bir bir döküldü sırlar. Yalanlar ve sırlarla dolu bir aile! Birbirlerine sımsıkı bağlı gibi görünen ama aslında çok uzak aile bireyleri. Şaşırarak okudum. Herbir sırda biraz daha yaralandım. Kimin penceresinden baktıysam onun hayatına üzüldüm. Herkes kendi hayatının mağduru bu ailede.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaşam en çok ölümün kıyısından dönenin hakkı belki deHayata Dair
Livaneli'nin en güzel romanı diyemem ama bu enfes bir roman olduğu gerçeğini de değiştirmez. Çok akıcı, sıkmayan ve asla yormayan bir kitap ama yaralayıcı. Hani bazı kitaplarda kalbinizin bir parçasını kitap kahramanlardan birinde bırakırsınız, işte bu romanda o kişi Meryem. Öyle saf, öyle güzel ve en üzücüsü öyle gerçek ki roman boyunca onunla birlikte nefes alıyorsunuz. ÇOK güzeldi, okuyunuz. Kazanacağınız çok şey var.
*Spoiler içerir*
Van' da bir kasabada yaşayan 17 yaşındaki Meryem'in amcası tarafından tecavüze uğraması anlatılıyor. Meryem'in yaşadığı travma yetmezmiş gibi üstüne bir de ölüme mahkum ediliyor. Önce izbe bir yere kapatılarak intihar etmesi bekleniyor. Ardından amcasının oğlu Cemal tarafından öldürülmek üzere İstanbul'a götürülüyor. Meryem o kadar saf, o kadar temiz ki gözünün gördüğü dağların ardında olduğunu hayal ediyor İstanbul'u. Ve tabi çocukluğunu geçirdiği Cemal abisinin onu İstanbul'da öldüreceğini aklına bile getirmiyor. Askerliğini Gabar Dağları'nda (Şırnak) komando olarak teröristlerle çatışarak geçiren Cemal'in Meryem'i gözünü dahi kırpmadan öldüreceğinden şüphe duymazken Cemal yapamıyor. Hayat Meryem için tam da bu andan itibaren başlıyor. Yaşamayı en çok hak edenler ölümün kıyısından dönenler değil midir zaten? Tam bitti dediğin anda... Meryem'in yeni hayatında olmayı istediği kadın olduğunu okuyacağımız ikinci bir kitap olsa mesela muhteşem olurdu. Tam da görmek istediğimiz güçlü kadınlar, nice Meryemlere ilham olurdu.
Mutluluk 
Zülfü Livaneli
Mutluluk Zülfü LivaneliLâ: Sonsuzluk Hecesi
Aslında küçük yaşlardan itibaren hepimizin ucundan kıyısından bildiği Adem ile Havva'nın öyküsü karşılıyor bizi. Adem ile Havva bir kez daha o elmayı ısırarak cennetten kovuluyor ve elbette ki Kabil kardeşi Habil'i öldürüyor. Ancak her ne kadar bilsek de -yahut bildiğimizi düşünsek de- bu kitap hiç de öyle salt tekrarlardan ibaret değil. Nazan Bekiroğlu o en bilindik hikayeleri bile öyle mükemmel bir şekilde aktarıyor ki bildiklerinizi unutup yeniden öğreniyorsunuz. Kitabı elinize aldığınızda kalınlığı ürkütse bile akıcılığı sayfaları bir çırpıda eritiyor. Sizi yavaşlatan tek şey, ara sıra aldığınız notlar oluyor ;) O bilindik öykünün akışında kaybolurken kimi zaman Habil' de kimi zaman da Kabil' de bulup çıkarıyorsunuz kendinizi. Nazan Bekiroğlu'nun da dediği gibi, "Bulmanın en sağlam yolu kaybetmek aslında." Kendinizi bulmanın en sağlam ve keyifli yollarıyla bir muhteşem roman okuyorsunuz.
Eleştirebileceğim tek bir yer var; o da yazarın anlatımı zenginleştirmek maksadıyla yaptığı yinelemeler. Kimi zaman keyif alsam da bazı yerlerde akıştan uzaklaştırdığını fark ettim. Kullanılıp eskitilmemesi gereken bir anlatım biçimi olduğunu düşündüğümden olsa gerek bu yinelemeler beni bir miktar sıktı. Bunun haricinde enfes bir roman. Nacizane tavsiyemdir efendim, okuyunuz.
Romandan bir küçük alıntı da eklemek istiyorum ki kendileri benim en beğendiğim ve belki de üzerine sayfalarca yazı yazmak isteğim kısmıdır:
"Adem kalbinin zamanında o kadar bekledi. Havva o kadar gelmedi." diyor Nazan Bekiroğlu, o tüm bekleme sancılarını da içine alarak. Ve sayfalar sonraya yüreklerimize su serpercesine ekliyor "Belliydi Havva' nın geleceği, gelmeyecek olan böyle beklenmezdi."
Geleceği belli olan tüm beklentilerinize kavuşmak dileğiyle diyerek hepinize keyifli
