Yıkıntılarımızla yükseldik sandım, aşağı düşerken gözlerimden yıldızlarının soluk ışığı kaldı,son bir kez parlamak için sandım
Sandım ki ikimiz de yalnızız
Kaçarız
Ararız ve ufkunun derin kızıllığa büründüğü bir zaman, atınca ellerimi saçına
Tesadüf ellerini bulurum
Sandım ki bulurum kendimi, beni dibe çektiğin ıssızlığında bir zambak gibi
Sandım ki ben hep sanarım
Bildim sevgili, ben bilirim
Herkesin yalnızlığı kendine, bize kalan derin bir yanlışlık bıçak yarası gibi
Boydan boya yüzümde
Bildim sevgili, tuz basma yarama
Ufkun maviye dönmesini bekle yalnız
Denizin gökyüzümle birleşince .