Sosyal konumu gereği her zaman coşkulu olan Anna Pavlovna, öyle hissetmediği durumlarda bile tanıdıklarını hayal kırıklığına uğratmamak için coşkulu davranırdı. Şımarık bir çocuk gibi yüzünden eksik etmediği gülümsemesi, daimi özelliklerinden olmasına rağmen, düzeltmeye gerek duymadığı, düzeltmek istemediği ve düzeltemediği sevimli bir kusuruydu.
Verloc, dış dünyanın bu gizli düşmanlığını neredeyse içini sızlatan bir şiddetle hissetti. Polise casusluk etmek kadar nankör, insanın yüzüstü bırakan başka bir şey yoktur. Issız, kupkuru bir ovanın ortasında, bindiğiniz atın birden ölüp yıkılıp vermesi gibi bir şeydir bu.