Ruhumun çok fazla parçasını saçtım bu sokaklara ve çokca kalabalıktır özlemimin şu tepelerde çırılçıplak gezinen çoçukları; onlardan vazgeçemem sorumluluk hissetmeden ve içim sızlamadan. Bugün çıkarıp attığım sırtımdan, bir giysi değil, kendi ellerimle parçaladığım ten. Ardımda bıraktığım, bir düşünce de değil, açlık ve susuzluğun tatlandırdığı bir yürek...