Prens Andrey, Napolyon'un gözlerinin içine bakarken büyük adam olmanın hiçliğini, kimsenin anlamını kavrayamadığı hayatın hiçliğini, yaşayan insanlardan hiçbirinin sırrını çözemediği ölümün bile daha da büyük bir "hiç" olduğunu düşünüyordu.
Bir doktor tek başına birçok insana bedeldir, ki bizlerin bu açıklamayı, salt niceliksel bir deyiş olarak değil, niteliksel özelliğiyle anlamamız gerekir...
Erdem, herkesin artık bildiği gibi, yetkinliğe giden çetin yolda
her zaman engellerle karşılaşır, günaha ve kötülüğe gelince, şans onları her zaman öylesine sever ve kollar ki...