Demagoji abidesi olmuşum resmen ya. Şöyle bir döndüm baktım kendime ,bu ben değilim. Hadi ben geç farkettim e be arkadaş diye yanımda taşıdıklarım,bir kişi hariç 'kurban psikolojisine girme' demedi bana. Ruhsal yıkıklık devremde beni kaldırmaya gücünüz yetemeyecekse ben niye size 'arkadaşım,kardeşim,gardaşım,hafız,canım,tatlım' ki yeri -nadirde olsa- geliyor 'la bebe' diyorum?
Bu aydınlanma öğleden sonra ikindiye doğru geldi. Sizin için spotvari benim için güneş misali.