Bu kitabı okuduğumdan beri bir böceğin insana dönüşme hikayesini (ütopyasını demiyorumki prense dönüşen kurbağa vıraklamasın.)yani aksini yazmak isterim. Ama nasıl kurgulayacağımı bilemeyip vazgeçerim.
Özür dilerim Abdurrahman Cahit Zarifoğlu; İsminin baş harflerine attın sen suçu. Ama ben senin sessizliğini kabullenemiyorum..
"İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok" diyorsun ya.. bu acze dayalı değil işte bayım. Bunu kendin istedin. ''Sen dağ gibi kurul ben zerre bir yer tutayım" dedin. Oysaki bir şairin zulme değil sadece aşka boyun eğeceğini söyleyen de sendin. Ve bence 7 Haziran 1987'den bu yana özür dilemesi gereken biri varsa o da sensin.
Yoo bayım,imkan dahilindedir. Rüyalar alemi bizler içindir.
Cahit Zarifoğlu