Balkona çıkıp küçük bı tenekede ateş yakıp iki müzik iki sûre dinleyip içeri giresim var. Büyük ihtimalle müziklerin biri Şebnem'den Od,diğeri Mirac Buz Mavi Suratlar ,süreler ise biri kesinlikle Tekvir süresi,diğeri de Münafigun süresi olurdu. En sonda biraz rüzgarı dinleyip içeri girerdim. Ama bu duyguyu tek başıma yaşamak beni tatmin etmezdi,iki kişi yaşayıp huzuru katlama/çoğaltma imkanı varken. Bu yüzden vazgeçtim. Tek başıma balkona çıkmaktan mı? Hayır,yanıma çağıracagim kişiyle mutluluğumu paylaşamayıp bu güzel rüzgarlı havaya gözyaşlarımın karışmasından. Ou son cümle bayağ afilli oldu. İyi geceler -tanısam coguyla dost olamayacağım- tanımadığım dostlar. 🤝