Karşımızdaki savaşçılarda daha önce hiçbir batılı orduda görmediğimiz bir şey vardı: Ölüm korkusunun tamamen yokluğu. Biz askerlerimize hayatta kalma ve eve dönme motivasyonu aşılarken, karşı tarafın en büyük amacı cephede ölmekti. Dünyevi hiçbir kazanç hırsı olmayan, uydudan izlediğimiz sığınakta öleceğini bile bile mevzisini terk etmeyen bir insanı neyle tehdit edebilirsiniz? Bu asimetrik inanç, bizim muazzam bütçeli teknolojik silahlarımızı sahada psikolojik olarak işlevsiz bıraktı.
Stanley Mcchrystal (My Share of the Task)
Yağmur o gün sanki sadece şehre değil, insanların içine de yağıyordu.
Otobüs durağında herkes birbirinden kaçıyormuş gibi başını eğmişti. Kimse kimseye bakmıyor, herkes kendi sessizliğini taşıyordu. Soğuk, insanın tenine değil de kalbine işleyen türdendi.
Arka tarafta, kırmızı kapüşonlu bir çocuk oturuyordu.
En fazla sekiz yaşlarında.
Ayakkabılarının biri bağcıksızdı.
Elleri küçücük olmasına rağmen montunun cebine sıkıca saklanmıştı.
Sanki dünya onu üşütmüş gibi…
Kimse fark etmiyordu onu.
Ama tam o sırada, durağa yavaşça bir adam geldi.
Otuzlu yaşlarının sonunda…
Yorgun yüzlü.
Elinde eski bir kitap vardı.
Adam çocuğun yanına oturdu ama konuşmadı.
Bazı insanlar vardır…
Sessizliğiyle “Ben de kırıldım.” der.
Çocuk bir süre sonra başını kaldırıp adama baktı.
“Abi…” dedi usulca.
“Bir insan herkesi kaybedebilir mi?”
Adam önce cevap vermedi.
Sanki soru ona değil de geçmişine sorulmuştu.
Reklam
Sözler Güzel ¿¡!¿?¡¿Kitap Alıntısı
Ne oluyor bana. Düşüncelerim ne kadar gaddar. Duygularımın boşaltıkları yerlere düşüncelerim doluyor. Sen bu adamı çok sevdin, o da seni. Neden bu çemkirmeler? O yaşıyor, ben öldüm diye mi? Yaşamayı mı kıskandın. Hani yaşarken hep başka türlü söylerdin oysa. "Allah bana senin eksikliğini göstermesin." diye dua ederdin. Ne oldu? Sözler güzel. Belki de onun şu an da düşündüğü korkularla söylemiştim bende. O an için söylediklerimiz bize ne kadar doğru ve samimi gelse de gerçek öyle değilmiş meğer!
D' Evrilenler
D' Evrilenler
Yanımda olsaydın yazdığım bu kadar şey hiç bir zaman hayat bulmazdı. Sadece seninle ilgilenir, sadece seni daha güzel sevebilmenin yollarını arardım.
Sen beni şair yaptın. Ben ise seni mıslarımın her köşesinde yücelttim.
Nasıl birisini sevdiğimi merak eden bir çok kişi oldu belki de. Seni tanısalardı hakkımda kim bilir ne derlerdi. Belki de onlar benim gibi seni değil de sadece sevgimi yüceltirlerdi.
Reklam
Reklam