“Yalnızca tek bir tür insan varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar?”
“Ama okul kız-erkek karışık.”
“Bunun hiç önemi yok. Hatta daha da iyi. Frida ileride, toplumda kendini daha iyi savunmasını öğrenir.”
Frida böyle bir babaya sahip olduğu için çok şanslıydı aslında. Belki de yaşadığı tüm aksiliklere rağmen hayata 1-0 önde başlamıştı.
Her zaman, bütün acılara ve kötülüklere rağmen savaşmaya ve direnmeye...
“Bu arabadan kimselere duyuramayacağı, tekil özlemlerle dolu şarkılar zinciri, bir şerit halinde dağılıyor; yayılıp gidiyor kireçli toprak üstünde.”
Bir arabaya duyulan sevgi ancak bu kadar güzel ve açıklayıcı bir dille anlatılabilirdi.
Küçükken babamdan, diğer aile bireylerinden dinlediğim hikayelerin kitaplaşmış hali.