İnsan ruhu, görüldüğü kadarıyla, ötekinin bakışından uzak, *kendi başına* kalabileceği alanlara ihtiyaç duyar. Geçirgenlikten yoksun olma gibi bir özelliği vardır. Bütünüyle ışıklandırılması *yansımasına* ve bir tür *ruhsal tükenişe* (burnout) yol açacaktır. Sadece makineler şeffaftır. Hayatı hayat yapan kendiliğindenlik, olay doluluk ve özgürlük şeffaflığa izin vermez.